Lêsten ha wy nei ’t Lichtpunt yn Kollumersweach west. Wy sammelje nammentlik tekeningen en druksels fan harten en in inkelde geit. Ea begûn dit mei in hartsje fan Van Meegeren. Fral dy stilearre, soft-fokus harten fan him binne populêr. It geitsje dat wy fan him hawwe is eins folle moaier tekene, mei rûch hier. It is folle ekspressiver.

It tal auto’s seit al dat it drok is. Wy stappe de grutte loads yn en steane stokstiif, safolle minsken… men sit oan lange tafels noflik oan ’e kofje en goedkeape fulde koeken. It liket wol in gearkomste fan âld-Kollumersweachsters.
Boppe fine wy wat wy sykje: in reebok en 4 reeën by in berchmar.… Lês fierder

Ik haw leard dat winsken fan in minske net samar daliks en direkt oan foldien wurde kin. Do moatst sparje, do moatst leare dy yn te binen! Dat is my sa bybrocht en dat is noch altyd in pylder yn myn deistich libben.

De jonge sjauffeur fan UPS, mei in grut pak ûnder de earm, tikket op it rút, hat gjin aan fan wat er bringt. Ik haw der jierren op wachte. It binne de bondele advertinsjes fan Hans Koetsier [1930-1991]. In inkelde kear wurde se op ynternet oanbean. Oars jilde se faaks wol in € 100-150, mar no hie ik op ‘boekwinkeltjes’ in eksimplaar sjoen fan € 50 om’t der in plakje op sit.… Lês fierder

Hearre jo noch wolris dat immen it hat oer trijeletterwurden?
It wie yndertiid al hiel wat at immen it begryp trijeletterwurd yn it iepenbier doarde te brûken.
Elk wist dan wol dat it net gyng om trijeletterwurden yn it algemien [rom, bom, jim], mar om kut, lul en kul. Yn guon rûnten koe men dy wurden net útsprekke. Dat wie taboe. Ik haw it no oer myn legere skoalletiid, begjin jierren ’50, skoalle Porte op It Hearrenfean.… Lês fierder