Feuilleton

3

Hy pakte syn mobyltsje en skille har.
‘Ik bin noch net iens bûten,’ sei se.
‘Hast myn fraach heard?’ sei Catrinus.
‘Nei Peaske-eilân,’ sei se.
‘Wannear?’
Seleina ferbruts de ferbining.
Wêr wie se oan begûn? Se hie him sels oanhelle. Doe’t se him trije jier lyn op ’e Dam tsjin it liif rûn en op syn útnoeging yngongen wie om in kop kofje te drinken, hie se dat net mei in ferlechje ôfwimpele. En se hie doe sels sein dat it har aardich talike om inoar wer ris te sjen. Nuver, want dêrfoar hie se sein dat er har neat freegje moast oer har libben.… Lês fierder

Feuilleton
Molwrot

2

Catrinus fertelde Seleina itselde ferhaal as oan it begjin fan ’e jûn, allinne it waard in hiel oar ferhaal, want hy liet it oars einigje. It kaam om’t Seleina him oer it boarst aaide en har hân sa no en dan even nei syn krús brocht.
De earste kear hie er it ferhaal goed ôfrinne litten. De mollen Klaas en Wytse hiene har nei in aventuerlike dei yn alle frede deljûn. No einige er sa: ‘De twa mollen rûnen ticht tsjininoar oan fierder. Klaas sei: “Dêr binne wy goed ôf kommen. Ik hie syn snút oars wol even sjen wollen.’… Lês fierder

Feuilleton

I

Doe’t it ferhaal oer de molwrot út wie, seach Seleina ûnferskillich.
Catrinus glimke.
‘Skink my noch mar ris yn,’ sei se.
Hy skonk har wynglês foar de fjirde kear fol.
‘Ik priuw trouwens net iens wat ik drink.’
‘It is goed guod. Is der wat?’
‘Huh. Sa’t ik sei, ik ha nei Madeira west, mar juster en hjoed wie ik yn Fryslân.’
‘Allinne?’
‘Nee.’
Hy frege net fierder. Se sei noait mei wa’t se kontakt hie.
Catrinus koe har fan ’e middelbere skoalle. Se kamen beide fan Ljouwert, mar hy wenne yn Huzum en sy yn it easten fan ’e stêd, oan it Fliet.… Lês fierder