It jier is wer hast ta syn ein. Dat betsjut dat de balâns opmakke wurde kin. Dit jier hawwe der 7 papieren nûmers fan ensafh it ljocht sjoen. It nije nûmer is krekt wer troch de bus fallen. Fan de digitale ferzjes is dit de 20e fan ’t jier en de 40e yn syn totaliteit. De 8e dêr’t ik it foaropwurd foar skriuwe mei. Al dy wapenfeiten mei op dronken wurde en de feestdagen dy’t foar de doar steane, jouwe dêr folop gelegenheid foar. Dan is it ek noch sa dat dizze edysje wat tsjokker is as gewoanwei. Ek wy hawwe efkes lins mei de feestdagen, 21 jannewaris is de earste wer yn it nije jier.… Lês fierder

De sinteklazedrokte hawwe wy wer hân. De flauwe grapkes dy’t sa’n hiele jûn oer en wer geane en dan ek nochris fan dy rimelerijkes dat men perfoarst aardich fine moat. Fakentiids wittelang mei kromme formulearringen om’t it hoe dan ek rymje moat. Wat is it dan in ferromming dat der wer in nije ôflevering fan de digitale ensafh ferskynt.

Poëzij

Elmar Kuiper skriuwt dat men jin dreech drokmeitsje kin oer neat. Somtiden is dat oars samar klear.
Ane Bote Jukema fytst troch Boalsert en komt mei in tapaslik hjerstgedicht. It is faaks mear in wintergedicht om’t Kening Winter sa ier syn yntree dien hat.… Lês fierder

Yn it foaropwurd fan de sechde papieren ferzje fan ensafh fan dit jier skriuwt Imke Hooijenga dat it winterseizoen útnoeget om smûk mei in boek sitte te lêzen.
Ik bin it folslein mei har iens en heakje dêr graach noch wat oan ta. Want wat is der noch smûker as in boek? Justem, wannear’t yn de fierder tsjustere keamer de kompjûter of laptop opljochtet op in reinige freedtemiddei. It wurk is dien, it wykein stiet foar de doar en… de nije digitale ensafh is út! Foar iten noch in buorreltsje, in kearske oan en súntsjes sûzet de kompjûter jin yn in oare wrâld fan poëzij, proaza, kollums ensfh.… Lês fierder