Mei krysttiid hearst bysûndere ferhalen. Sa fertelde ús mem dat der in jonge by har yn ’e klasse úteinlik op ’e LOM-skoalle bedarre wie. Hy hie op skoalle by de sprekwurden de foarset: zo wit als … ôfmakke mei… een luier. Ta hilariteit fan ‘e klasse. Ik fûn it krekt kreatyf en hielendal gjin teken fan dommichheid. ‘In ruft is dochs ek wyt,’ oppere ik. Sa bespotlik fûn ik it net.
Us mem luts de skouders op. No ja, dochs op ‘e LOM-skoalle belâne, dy earme Jan. Ach, oare tiden. Der gongen wol mear dingen nuver op skoalle, eartiids. En wylst ik seach nei de rollade wist ik al hokker ferhaal no fan stâl helle waard, want ik haw it al tûzen kear earder heard.… Lês fierder

Kommer en kwel hat syn yntree dien. It is ús hûs ynslûpt. It wie hiel lyts. Sa lyts dat we it mei it bleate each net sjoen ha en no falle we by boskjes om. It hat him fêstset yn ús sellen en wol ús ûnderút helje. Earst kaam der pineholle. Hiel djip en ynkringend en dan no koarts. Gelokkich, koarts. Ik wie dêr bliid mei, want it like my goed ta, mar ik wie dochs te hjit en foel even flau op ‘e oerloop. Ik sleepte mysels nei ûnderen en gong mei in tekken op ‘e bank lizzen. Ik treau ek de ôfwaskmasine fol en fielde my in held.… Lês fierder

Ik sit te wachtsjen yn de biblioteek yn Frjentsjer. In biblioteek dy’t ik goed ken en dêr’t ik faak kom. Dit kear kom ik foar myn ‘gouden kado’, sa’t de biblioteek it sels neamt. 

Mei sa’n tweintich froulju en twa manlju wachtsje ik fol ferwachting. Ik bin de jongste tusken it publyk mei myn fjouwerenfjirtich jier âld. Ik wachtsje op in bejubele skriuwster dy’t út Iran komt en dêr’t resinsinten fan sizze dat har taalgebrûk ûnoannimlik moai is, mar ik bin net sa goed yn wachtsjen. Gelokkich is der kofje en binne der broadsjes en sop. 

Ik sjoch wat ta it rút út en ynienen sjoch ik in opfallende auto.… Lês fierder

‘I don’t say this to slime with you.’ Dizze ûnferjitlike útspraak fan Rutte hie prachtige satire wêze kinnen. Fernimstich, hilarysk en super grappich. It gekke is, it wie gjin satire! De realiteit is dat dizze útspraak echt dien is en dat der mar ien yn trape, en dat is Trump himself. Dêr’t hast elkenien yn Nederlân krom lei om de glûperigens fan it minne Ingelsk, wie de Amerikaanske presidint der aardich mei yn syn nopkes. Dy hâldt der wol fan dat der him dingen op ’e mouwe spjelde wurde. Hy hat de mouwen wilens fol mei spjeldsjes mei útspraken as ‘you’re the greatest leader in the world,’ ‘thanks to you America is great again,’ ‘you don’t look like a lobster at all’ en ‘your white teeth match perfectly with your preferences and that’s really terrific’.… Lês fierder

Yn de Efteling dûke wy in wykein ûnder yn mearke-eftige sfearen. It is nostalgy foar ús, mar foar ús jongste de alderearste kear. Se sjocht har de eagen út. Yn de hotelkeamer hat se in toverring krigen en magyske inket en dat is al hielendal te gek. Wy laitsje allegearre om Holle Bolle Gijs en de trollekening dy’t in nuver taaltsje praat. It is foar ús pubersoan ek aardich om alles nochris opnij te belibjen, mar no mei syn lytse suske derby. Wy dompelje ús hielendal ûnder yn dizze oare wrâld. Silke fernuveret har dat se Sinteklaas tusken de mearkefigueren sjocht.… Lês fierder

Yn it libben reinde it wolris sa bot dat it dak begûn te lekken, mar troch al dat drippen witst no dat de himel no en dan op besite komt yn dyn eigen hûs.

Datst de himel fynst ast in frjemd lûd hearst en datst dat lûd begjinst op te spoaren. In nuver soarte fan fluitsjen set dyn fuotten yn beweging. Wêr komt dat dochs wei? Do witst seker dat it net fan in fûgel is. Ienkear op ’e sliepkeamer sjochst dat it sokkelaad iepen stiet. Twa earkes stekke derút. Tusken de sokken leit in oprôle kat dy’t fluitsjend snoarket. Fertedere sjochst dernei.… Lês fierder

It is der net te wêzen. It is dêr ysbaarlik kâld. Net sa’n bytsje ek. De gemiddelde temperatuer leit by -69°C. Der binne bergen, falleien en gletsjers. Der is in noardpoal om jaloersk op te wêzen want troch en troch beferzen. It lân is okergiel en fynst der ek fulkanen. De loft is der iler as op de Mount Everest. Gjinien wol der op fakânsje. Net ien hat dêr nocht oan. No oerdriuw ik. Dit moat ik nuansearje – ek al is dit in kollum – gjinien hat der nocht oan mei syn ferstân op it goede plak. Sels it lokkerke dat je der alle dagen in healoere by krije en de seizoenen der langer duorje, helpt gjin normale stjerling oer de streek.… Lês fierder