foar de wippers* fan de Hounspolder

ik dol skatten op
fan hege wêzens mei belied
oant ik moksels brek – miskien

spit de earste ljep fan in foarbye maitiid –
de fuotstappen fan in jonkje
dat lâne oare kant sleat
(hy hie bôle mei, priuw de krommels noch)

in gouden ring skaaf ik ta grús
in jongfaam bedobbe it geskink –
se woe him net
dy rike boer mei syn praatsjes

hakje yn it izer fan in rider
de holle dizenich nei in kâlde tocht
ferlear hy syn redens op it fjild

ik graaf tsjin miljarden yn
wat kostet it ferline eins?… Lês fierder