Toen droomde ik opeens van Goffe Jensma. Waarom weet ik niet. Ik las dat hij met pensioen is gegaan. Hij was boos en teleurgesteld, maar wie is dat niet als hij met pensioen gaat. Op het eind krijgen we het allemaal voor onze kiezen. Jaren geleden werd ik gevraagd of er ook voor voelde om in De Bres in Leeuwarden in debat te gaan met Goffe Jensma. Natuurlijk wilde ik dat, maar de vraag was alleen waarover. Eigenlijk ben ik het in alles met die goede man eens. Hij ook met mij, vrees ik. Alleen trekt hij telkens weer de verkeerde conclusies uit de wijsheid die hij met mij deelt.… Lês fierder

We bin d’r vandaege even tussenuut west. Niet al te veer uut de buurt, we bin naor et vroegere eilaand Urk west. Daor hewwe et museum Het Oude Raadhuis bekeken. Ik was d’r hiel lange leden es een keer west mit de Stellingwarver Schrieversronte, dat is misschien wel dattig jaor leden. Ik wus d’r dus niks meer van. Et is een hiel mooi museum mit netuurlik een protte andacht veur de klederdracht en de viskeri’je.

Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder

In de evolutie van het beeldverhaal komt de ballonstrip na de tekststrip. Althans, dat zat altijd in mijn hoofd. Eerst kwam Tom Poes, Prins Vailant, Kapitein Rob, Dick Bos en toen werd de ballonstrip populair. Toch is het gebruik van een tekstballon in combinatie met beeld veel ouder. De eerste ballonstrip van Nederland komt uit 1493 en bevindt zich in het archief van het Erfgoedcentrum in Zutphen.

Lês en sjoch fierder by Marc de Lobie op Historiek… Lês fierder

In het Oudfries was *weraldiz in warld veranderd. Door verschuiving van de [r] ontstond ook wrald. In het moderne Fries werd dat wrâld, uitgesproken als vròòt [vrɔːt] met de open o-klank van roze [rɔːzə]. Het Fries kent ook weareld [vɪə̯rəlt].

Lês fierder by Yoïn van Spijk… Lês fierder

Toen ik geboaren wurdde, kreech ik gyn gouden brijlepel in ‘e moan, mar ik had tòch un stinkend rike jeugd. Altyd bútendeur speule en geniete.
Op fakaansy gingen se bij oans thús nyt. Hoochút un paar dagen útfanhús naar tante Jo in ‘e Smilde. En út eten gaan? Nee, dat kan ik mij ok nyt heuge.

De toan fan Henk van der Veer
Later, feul later hew ik dy ska wel inhaald. Ging en gaan ik der wel op út en ik bin wel un bitsje un Bourgondiër dy’t ut lieve leven lief het. Ut hoeft nyt altyd op sjyk, want de moaiste herinnerings lêge faak in’e beleving.… Lês fierder