De dagen wurde koarter, de tún kleuret read en giel. De blêden dwarrelje foarsichtich op de grûn. It is hjerst. Yn it park sit in steltsje foar harren út te sjen. De grutte beam efter it steltsje lit hiel sêft de reade en giele blêdsjes falle. It is stil en it steltsje seit neat. Dit is in byld dat wy sa faak tsjinkomme en dêr’t wy sa ús eigen tinzen by hawwe kinne. Wy kleurje de situaasje yn, om samar te sizzen. Soe der wat wêze? Is der wat mei harren relaasje? Is der wat mei de bern? Is der sykte of wat oars?… Lês fierder

De earste wike dy’t wy yn Dútslân trochbrochten, ferbleaunen wy in hoart yn ’e Frijsteat Saksen om by in âlde freon, mar ek by de Sorben, op besite te kinnen. De Sorben binne in Slavyske minderheid yn de súdeastlike hoeke fan Dútslân, buorjend oan Poalen en Tsjechië. Wy fytsten mei in bloedgong út de Tsjechyske heuvels wei nei Budyšin/Bautzen ta om dêr op ’e tiid te wêzen foar’t it ynformaasjesintrum om trije oere hinne op saterdei tichtgean soe. Wy kamen krekt op ’e tiid oan en ûntdieken dat de iepeningstiden oprutsen wienen fanwegen it Stadtfest.

Lês en sjoch fierder by Geart Tigchelaar… Lês fierder

Minsken dy’t mei ien pinnestreek miene om dêr de helte mar fan om te hakken, soenen mei de bern fan in basisskoalle meirinne moatte by de besite oan sa’n prachtich famyljebedriuw dêr’t snoeihurd wurke wurdt om jo en my fan iten te foarsjen.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

Dêr hiene wy fan ’e wike samar ynienen wer in prachtich toanielstik. De lessen op ’e toanielskoalle moatte faaks al justjes bysteld wurde want de stilte dy’t Grapperhaus falle liet wie krekt oardel tel te lang om noch natuerlik oer te kommen. Dat it fertriet by de man dochs al wat minder djip siet as er foarkomme litte woe die wol bliken út it feit dat er al ridlik gau ûnder wurktiid wer nei it balskoppen siet te sjen.

Lês fierder by Daam de Vries… Lês fierder

‘Op ‘e tentoanstelling te Ljouwert haw ik ienkear west’, skreau Waling Dykstra op 30 augustus 1877 oan dûmnysdochter Geertrui Jentink út Nijlân. ‘Dêr is mear te sjen as âlde fodden en stikkene pannen. Ik ha yn ’t sin om der noch ris hinne. As ‘k der in ferslach fan skriuwe soe, moast ik der nou en dan ris komme kinne, en dêrta wenje ‘k der te fier ôf. Ik haw eigentlik dat plan al farre litten, ek al om ’t alle oare kranten in ferslach jouwe. Nou tink ik der al oer om dêr by’ t winter wat fan op te snijen, as ’t my slagje wol om ’t yn in goede foarm te jitten.’… Lês fierder

Poetic Form Fridays are made to share various poetic forms. This week, we look at the dechnad mor, an Irish quatrain form.

Lês fierder by WritersDigest… Lês fierder

Foardat wy begûnen te skûtsjesilen yn 2007, gongen wy altyd mei de bern te farren yn ‘e boufak en meastal sieten wy dan op Skylge of Skiermûntseach. Fytse, fiskje, farre, krabben fange en drûchfalle; it wiene moaie tiden. Us earste fakânsje mei de bern nei it bûtenlân wie yn ‘e hjerstfakânsje fan 2007. De reis gong nei Súd-Frankryk, omdat it net sa lang fleanen wie.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder