Yn it bûtenlân mei ik graach wat omsneupe yn boekhannels. De sfear en de nuânseferskillen priuwe mei winkels by ús, en op ’e strún wêze nei bliuwende sûvenirs. Doe’t ik de ôfrûne twa wiken yn Marokko wie, haw ik fansels nei boekwinkels sjoen. It rint dêr bot útien. Yn Tanger wie Librairie des Colonnes in oäse fan lústerjende Francophonie middenmank de plakkerige hektyk. Rêst, yntellektuëlens en literatuer, mar ek de boekeprizen op Europeesk nivo.

Mear typysk foar Marokko wiene de winkels dêr’t ik yn Oujda en Rabat yn west haw. In keale kantoarboekhannel mei wat skoalboeken en fral tafels fol religieuze lektuer.… Lês fierder

Wylst dit foaropwurd online ferskynt, sit de einredakteur fan de digy yn Fes, de eardere haadstêd fan Marokko. Grif sjocht er út oer de midsieuske doelhôven fan de medina, nei hoe’t de stompe minaretten it lêste jûnsljocht heine.

Hoe moai’t it yn Fes ek is, it muoit my tige dat ik no net by de Obe-en-Fedde-útrikking west haw. Ik nim oan dat de skriuwersaksje tsjin it ôfskaffen fan beide provinsjale literêre prizen goed beteard is, en dat de reboelje de Provinsjale Steaten oantrune sil om by de Deputearren op dizze maatregel werom te kommen. It moat jitris sein wurde ommers, ceterum censeo etc…: it soe in grutte skande wêze as de Fedde Schurer- en Obe Postmapriis sûnder hokfoar ûnderbouwing sa-ynienen skrast waarden.… Lês fierder