As in mearstimmich famkeskoar, ynbannich mongen,
sjonge de tsjerken, iders mei syn eigen klank.
Ik sjoch yn stien de rûne wynbraubôgen fongen
fan de Oespenskikatedraal, sa heech en rank.
Ik seach fan de troch aartsingels fersterke wâlen
fan wûnderbare hichte gâns de stêd oerdel.
Ik waard troch smert yn ‘e Akropoalis dêr oerfallen
om al dat ik ta Ruslâns namme en skientme tel.
Ik sjoch it wûnder fan in hôving yn in slomme
dêr’t yn it swurk de dowen koere tsjin it blau,
dêr’t troch in non de âlde sangen ta ús komme,
sierlike Oespenskikatedraal – Florence yn Moskou.
Tusken dy fiifkoepelige prûze katedralen
dy’t Italjaansk en tagelyk sa Russysk binne,
sjoch ik Auroara hjir opnij op ierde dalen,
mar dan yn bûnt en mei de namme fan in Russinne.… Lês fierder