Willem Winters

Trinks Brunswiga

logo.ensafh

Myn eagen stienen op stâltsjes, sa’n moai apparaat. Net sa grut, mar wol aardich swier, 3,5 kg, 10 sm heech en 20 sm breed op in grûnplaat fan 17×32. It deksel – dêr’t it apparaat yn meinaam wurde kin, in ier mobyltsje – rint der yn in prachtige bôge oerhinne. It is de Trinks Brunswiga – in rekkenmasine fan krapoan 100 jier, yn ’e hannel brocht troch Adr. Köller en fan Os (Rotterdam).

Oantúgd troch in famyljelid dy’t om 1900 hinne wurke by de Nederlânske Bank en hat 10 skiven, dêr’t de nedige sifers op stean. Fan 1 oant 9 + de 0.… Lês fierder

Jelma Knol

Edelkitsj as stikeme lêshobby

logo.ensafh

Ik bin ferslave oan Downton Abbey sa’t ik dat ea oan Brideshead revisited wie. Ja, minsken, ik kom der no mar even earlik foar út. Edelkitsj fan de slimste soarte. Om jin dea te skamjen.
De dvd fan diel twa is noch mar krekt ferskynd en ik haw him alwer hielendal besjoen. Yn de tuskentiid moast ik my behelpe mei in oare aadlike húshâlding mei allegear probleemdochters: de beruchte Mitfordsisters. Dêrby ferlike binne de dochters fan Earl Grantham hiele nuete types.

Earst begûn ik mar werris mei de hast stikken lêzen paperbacks Hons and rebels en A fine old conflict fan myn favoryt, left wing Jessica.… Lês fierder

Anne Feddema

Befrijing

logo.ensafh

De frou lei mei de eagen wiid iepen en folslein oanklaaid op har bêd yn ’e healtsjustere sliepkeamer. Op in tafel stie in iepensteande koffer mei ferheistere kleanguod deromhinne en derop smiten. Yn ’e fierte klonk it dreunen fan artillery, it front kaam stadich tichterby. It wie oarloch, dea en ferneatiging sochten har skynber sûnder muoite op ’e nij in wei yn ’e wrâld. Moarnier soenen se har ophelje, se gong nei famylje oan ’e kust, fier fan alle oarlochshannelings ôf. De lêste dei thús hie lykwols prachtich west. De sinne skynde fan ier oant let en de roazen bloeiden, al in pear dagen.… Lês fierder

Anneke van Renssen

It digitale tiidrek

logo.ensafh

Der binne in pear ûnderwerpen dy’t in grutte rol yn ús libben spylje: Willems aardichheid oan it sammeljen fan de meast frjemde saken en ús beider probleemkes mei it digitale tiidrek. Willem wie dan ek as in bern sa bliid mei it rekkenwûnder dat in freondinne oan him joech. In fierstente djoer kado, it gefal is in antykje. Fan my mocht it eigentlik net, mar ja. Se woe net fan weromjaan witte en Willem boartet der ûnderwilens graach mei. Dat soe ik ek wol wolle, maar ik haw ik drok mei in oare soarte fan rekkenjen. Better sein: in tekoart oan rekkenjen.… Lês fierder

Hidde Boersma

Ta rêst komme by de Sinees

logo.ensafh

By de Sinees sit ik oan in glêdlakte tafel achter in sierlik glês bier op in filtsje te wachtsjen op myn Nasi Indonesia Kip. De tafel is ôfnommen, glânzget en is útsein it glês, it filtsje en myn earms leech. Hearlik. Ik ha my yn skoften net sa rêstich en sereen fielt. Ik soe wol in krystferhaal skriuwe wolle dat him ôfspilet yn dizze setting. Op in dei, sa nim ik my foar, sil ik de lju hjirre myn idee foarlizze en hearre oft der yn harren saak of libben ris eat bard is dat him foar myn ferhaal lient. Sa kaam de skriuwer út de film Smoke ek oan syn materiaal.… Lês fierder

Daam de Vries

Koen Kampioen

logo.ensafh

Wa’t sa’n titel betocht hat mei om my fuortendaliks de heechst beskikbere literêre priis wol ha. It alliterearret oan alle einen en kanten. Literêrder kinne jo it hast net krije.

Ik kaam by Koen Kampioen telâne nei oanlieding fan in tweet fan buorfrou. Har âldste woe nei Koen Kampioen sjen, dat sa. Ha’k earst mar ris op Koen Kampioen googele. Blykt in nochal ferneamd figuerke te wêzen mei in hiele merchandise-line en benammen boeken.

Koen fuotballet. Dat is wat my oanbelanget gjin goed teken. Fuotbal is de meast ûnnoazele en maatskippij-ûntregeljende sport dy’t jo betinke kinne. Unnoazel om’t se mei it spultsje begjinne as de natuer sawat oan sniejachten en oar ûngeriif ta is en ûntregeljend om’t lju jo begjinne út te segenjen as jo har ûnder in wedstriid belje om in wat kultureelder barren te regeljen.… Lês fierder

Willem Winters

Lânkaarten

logo.ensafh

‘Smyt dy âlde atlassen mar fuort. Wy hawwe no in tom-tom, mei de hiele wrâld deryn. Datst sûnder kaarten raar op’e kofje komme kinst, dêroer skriuwt Annek yn har kollum. Dêrút kinst opmeitsje dat de âlderwetske kaart net oerstallich is.

Mar hokker kaart keapest? Wy wiene altyd – doe’t wy noch fytsten yn Ingelân en Frankryk, ensfh., wiis mei de Michelins fan 1-50.000 [1 sm op ‘e kaart = 50.000 yn it fjild = 250 meter. Dat betsjut datst knap wat details sjen litte kinst, details dy’st noadich bist om dy te oriïntearjen.

We wiene ta oan in nije kaart fan Spanje en Portugal, de âlde [wie wol 20 jier en yn dy tiid is it wegenet tige feroare] lei útinoar.… Lês fierder