Fedde Feikema

Tink om ’e hûn

logo.ensafh

Ien fan de oare kursisten hat in hûn.
O, der sille grif mear wêze dy’t in hûn hawwe.
Der binne yn dit lân hast noch mear hûnen as minsken.
Mar de hûn dêr’t ik jimme oer fertelle wol is in spesjaal gefal.
It is in herdershûn. Nee, net sa’n ien dy’t efter de skiep oan sit en gjint fan it soarte ‘Kommissaris Rex’, mar in Hollânske herder.
It bist harket nei de namme Nora.
No ja, harket is miskien wol wat tefolle sein, mar sa is it wol bedoeld.
Dy hûn hat in libben as in lús op in mear as seare holle.… Lês fierder

Anneke van Renssen, Willem Winters

Gûle / Fan Nyman oant Akim

logo.ensafh

Gûle

‘Silst dat no wol dwaan, dat is foar my in skot foar iepen doel,’ sei ik doe’t Willem oankundige dat hy in stikje oer muzyk en bern skriuwe woe. Hy sette troch en dan wol ik myn ferhaal ek wol kwyt.

Ik wie lêst in pear dagen op ’e flitter, nei in freondinne. Willem skille middeis mei fersmoarde stimme: ik moast fuortdaliks it ynternet op, nei Youtube en dan André Rieu en Akim Camara sykje. Ik wie drok yn petear mei myn freondinne, ûnderwylst Yatzeeënd. Sa giet it altyd as ik by har bin.

Dochs de kompjûter mar eefkes oan want ik wie in bytsje ûngerêst.… Lês fierder

Cornelis van der Wal

It Boun dat net bestie

logo.ensafh

Ik lies ôfrûne woansdei, om krekt te wêzen op 25-04-2012, in nijsgjirrich stikje yn it Friesch Dagblad, skreaun troch Abe de Vries. Ik wie it iens mei Abe. Ja, it kin.

It artikel, in soarte fan kollum wol’k leauwe, hie as ûnderwerp it skrassen fan de subsydzjes foar de literêre blêden troch it Produksjefûns. Ek de Frysktalige blêden, de Moanne en ensafh wurde troch dizze maatregel bedrige. De provinsje wol foarearst net byspringe, ek al giet it om in yn ferhâlding skiterich bedrach, foar wichtich kultureel/literêr erfguod. Mar bring dat dy provinsjale amtners mar ris oan it ferstân. Dy hawwe noch nea in literêr blêd fan tichtby sjoen.… Lês fierder

Willem Winters

Trinks Brunswiga

logo.ensafh

Myn eagen stienen op stâltsjes, sa’n moai apparaat. Net sa grut, mar wol aardich swier, 3,5 kg, 10 sm heech en 20 sm breed op in grûnplaat fan 17×32. It deksel – dêr’t it apparaat yn meinaam wurde kin, in ier mobyltsje – rint der yn in prachtige bôge oerhinne. It is de Trinks Brunswiga – in rekkenmasine fan krapoan 100 jier, yn ’e hannel brocht troch Adr. Köller en fan Os (Rotterdam).

Oantúgd troch in famyljelid dy’t om 1900 hinne wurke by de Nederlânske Bank en hat 10 skiven, dêr’t de nedige sifers op stean. Fan 1 oant 9 + de 0.… Lês fierder

Jelma Knol

Edelkitsj as stikeme lêshobby

logo.ensafh

Ik bin ferslave oan Downton Abbey sa’t ik dat ea oan Brideshead revisited wie. Ja, minsken, ik kom der no mar even earlik foar út. Edelkitsj fan de slimste soarte. Om jin dea te skamjen.
De dvd fan diel twa is noch mar krekt ferskynd en ik haw him alwer hielendal besjoen. Yn de tuskentiid moast ik my behelpe mei in oare aadlike húshâlding mei allegear probleemdochters: de beruchte Mitfordsisters. Dêrby ferlike binne de dochters fan Earl Grantham hiele nuete types.

Earst begûn ik mar werris mei de hast stikken lêzen paperbacks Hons and rebels en A fine old conflict fan myn favoryt, left wing Jessica.… Lês fierder

Anne Feddema

Befrijing

logo.ensafh

De frou lei mei de eagen wiid iepen en folslein oanklaaid op har bêd yn ’e healtsjustere sliepkeamer. Op in tafel stie in iepensteande koffer mei ferheistere kleanguod deromhinne en derop smiten. Yn ’e fierte klonk it dreunen fan artillery, it front kaam stadich tichterby. It wie oarloch, dea en ferneatiging sochten har skynber sûnder muoite op ’e nij in wei yn ’e wrâld. Moarnier soenen se har ophelje, se gong nei famylje oan ’e kust, fier fan alle oarlochshannelings ôf. De lêste dei thús hie lykwols prachtich west. De sinne skynde fan ier oant let en de roazen bloeiden, al in pear dagen.… Lês fierder

Anneke van Renssen

It digitale tiidrek

logo.ensafh

Der binne in pear ûnderwerpen dy’t in grutte rol yn ús libben spylje: Willems aardichheid oan it sammeljen fan de meast frjemde saken en ús beider probleemkes mei it digitale tiidrek. Willem wie dan ek as in bern sa bliid mei it rekkenwûnder dat in freondinne oan him joech. In fierstente djoer kado, it gefal is in antykje. Fan my mocht it eigentlik net, mar ja. Se woe net fan weromjaan witte en Willem boartet der ûnderwilens graach mei. Dat soe ik ek wol wolle, maar ik haw ik drok mei in oare soarte fan rekkenjen. Better sein: in tekoart oan rekkenjen.… Lês fierder