Jouke Hylkema

Besakje litte

logo.ensafh

Hjoed in fraachpetear dat ik fan ’e wike hie mei de direkteur fan it lânmjitkundich buro Saapma&Slomme út Ljouwert. Hobbe Saapma is al jierren in soarte fan tuorkewatcher. Hy set him wakker yn tsjin ’e skeefgroei fan bekende histoaryske tuorren. Stedsfernijing en histoarje bite mekoar noch wolris.
It begûn mei de ynteresse foar de Aldehou, mar it waard mear in mear ûnderdiel fan syn ûntwikkeling as arsjitekt. Hjoeddedei wurde syn beoardielingsrapporten dan ek troch de ynternasjonale parse oanhelle, stedsplanologen fan Parys oant Londen hâlde rekken mei syn miening. Sa wie de Ljouwerter fan komôf der mar min oer te sprekken dat er net op ’e hichte brocht waard fan fan de oanlis fan it nije metrostasjon ûnder it Aldehouster Tsjerkhôf, sa’t jo witte in toaniel fan tal fan fersakkings.… Lês fierder

Wobbe Atsma

In goed hinnekommen

logo.ensafh

Dit is it, tocht ik en ik digere oer de see nei de einleazens fan it noarden. At myn blik as in kompasnuddel wurke, dan soe er nei it poalgebiet rikke. Ik socht lykwols gjin bestimming, dy hie ik al fûn. Mei de Noardsee op it netflues kearde ik de blik nei binnen ta, in momint fan besinning. De drokte fan de wrâld bestoar, it salvjende lûd fan wetter en wyn joech in stilte dêr’t it deistich leven yn weiwaard. Dat jout rêst, stelde ik fêst, mar soe it my stypje by it skriuwen? It fernuvere my dat ik it yn my omgean liet, de fraach wie in likegrut klisjee as de begjinrigels fan it stikje tekst dat ik besocht stal te jaan.… Lês fierder

Skermer

Wêr’t ik stean

logo.ensafh

Wêr’t ik stean

Net midden op ’e dyk, net midden op ’e reels.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net yn legerskuon, net op in bermbom.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear..
Net yn in sompe, net yn driuwsân.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net yn it skaad, net yn it tsjuster.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net op ’e râne.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Op in skiterich stânpunt.
Dêr wol ik ôf.
Op in sentiminteel stânpunt.… Lês fierder

Skermer

Wêr’t ik stean

logo.ensafh

Wêr’t ik stean

Net midden op ’e dyk, net midden op ’e reels.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net yn legerskuon, net op in bermbom.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear..
Net yn in sompe, net yn driuwsân.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net yn it skaad, net yn it tsjuster.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Net op ’e râne.
Yn ’e holle stie ik dêr, mar doe net mear.
Op in skiterich stânpunt.
Dêr wol ik ôf.
Op in sentiminteel stânpunt.… Lês fierder

Eric Hoekstra

Waatze Gribberts Brulloft 1

logo.ensafh

Persoanlike noat (Subjektive ynlieding)

O eal hear fan smachtsjende Lêzers en Leafhawwers fan 17e ieuske Fryske literatuer – ha ik sa myn manmachtige doelgroep net moai krekt omskreaun?

Ja, de simmer is oer syn langste dei hinne, de moanne hat fol west en yn it skûlliif fan ‘e natuer ripet it sie fan fruit en nôt. Alsa begjint ek Midfrysk Goud wer te rypjen en frucht te setten, ear’t de fruchtberheidsprins anneks gelearde wer offere wurde sil oan de dea, en yn ‘e winter ta de ûnderwrâld ôfsakje sil, om pas yn ‘e maitiid wer nij libben ynblaasd te krijen fan ús leave Frouwe Natuer.… Lês fierder

Hidde Boersma

Nei Harns

logo.ensafh

We hiene inoar nea in soad te fertellen. Wylst hy tocht oan trekkers, tocht ik oan skriuwen. Mar we wiene it iens oer fjouwer bier. Elk twa.
Op sa’n jûn, dat hy oan ’e ein net mear stean koe, siet er njonken in famke. Dat waard wat, en sûnt doe dronken wy nea wer fjouwer tegearre. Koartlyn, sa’n acht jier letter, binne se troud. Ik wie der by.

Doe’t hy en sy noch mar krekt tegearre wiene, en ik in stik te kuierjen wie bûnten de buorren, gisele der in auto foarby. Hy wie it en hy seach mâl. Ik stuts de hân op en hy stoppe.… Lês fierder

Skermer

Poetinlân – de wrâld

logo.ensafh

Ruslân hat oan tûzenen en tûzenen de frijheid jûn.

Dêr’t it jild ryklik streamt, dûkt ier of let net te kearen ek de keunst op.

Prachtich! Se sille it har noch lang yn ’t sin bringe.

Sûnt fan ’e wike hat Moskou in prachtige nije eksposysjeromte foar moderne keunst, yn in renovearre busterminal, dy’t yn ’e jierren tweintich ûntwurpen is troch de avant-garde-arsjitekt Konstantin Melnikov.

Mar ik luts myn besgroen út

Op ’e sjampanjeresepsje der’t de ûnbidige keunsthal mei iepene waard, sit it ferneamd keunstnersechtpear Ilja en Emilia Kabakov ien en mien nêst Daria Zjoekova (26) – telch út in ryk Russysk geslacht, earder fotomodel, moadeûntwerpster, en freondin fan multimiljardêr Roman Abramovitsj.… Lês fierder