Proaza

Jehannes Boorsma

Stimgedrach

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

‘Hjir is’t drokker as wêr’t ik sa krekt wie,’ hearde ik in stim achter my, wylst ik yn in grôtfolle slachterswinkel op myn nûmer stie te wachtsjen. Ik seach om en dêr stie in mantsje fan sa’n santich/tachtich jier, kreas yn ‘t pak en hy wachte nijsgjirrich myn antwurd ôf.

‘Soa,’ sei ik, mar dat wie him fansels net nei’t sin en hy besocht it noch ris.

‘Wat nûmer ha jo, ik ha fjouwerensechstich.’

Ik hie ienenfyftich en se wienen noch mar by njoggenentritich, dat tiid foar praten genôch.

De man ferfolge: ‘De frou hat my hjir hinne stjoerd, nije slachter no, alles is suver fergees.… Lês fierder

Geart Tigchelaar

Dwatte yn ’e djipten

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Koate wurdt wekker en rekt him ris goed út. Hy hat goed sliept fannacht, al snoarke Dwatte no en dan wol lûdroftich. Mar dêr is er sa stadichoan aardich oan wend en dat kin syn nachtrêst net folle mear ûnderbrekke. Wat moat er no hjoed werris by de ein ha? Hy kin wol begjinne mei it ynspektearjen fan de groep, as elkenien der noch wol is en as der net in nijenien bykommen is. Dat bart de lêste tiid oars wol folle faker en hy kin net sizze dat it him noasket. Dan is der minder iten foar elk, want de basisregel bliuwt wol dat se alles earlik parte moatte.… Lês fierder

Geart Tigchelaar

Dwatte yn ’e djipten

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Koate wurdt wekker en rekt him ris goed út. Hy hat goed sliept fannacht, al snoarke Dwatte no en dan wol lûdroftich. Mar dêr is er sa stadichoan aardich oan wend en dat kin syn nachtrêst net folle mear ûnderbrekke. Wat moat er no hjoed werris by de ein ha? Hy kin wol begjinne mei it ynspektearjen fan de groep, as elkenien der noch wol is en as der net in nijenien bykommen is. Dat bart de lêste tiid oars wol folle faker en hy kin net sizze dat it him noasket. Dan is der minder iten foar elk, want de basisregel bliuwt wol dat se alles earlik parte moatte.… Lês fierder

Jaap Krol

Krollum | Normaal

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Bennie Jolink is sjonger, skilder en motorkrosser. Dat is net ienfâldich. Sa sjogge je nei Picasso, sa skriuwe je ferskes mei as titels Ik bun moar een eenvoudige boerenlul en Politiek.

Yn Amsterdam is it foar Jolink allegear begûn, om’t er tusken tusken al dy hippe fûgels útlake waard om syn Achterhoekse aksint. Hy wol der leaver net oer prate, sa traumatysk wie it.

Mar Jolink wie mar wat bliid dat er útlake is om syn tongfal. No koe er syn rol as nasjonale provinsjaal ferdjippe en oant de dei fan hjoed sizze dat er yndie mar in ienfâldige boerelul is en al dy tiid hiel gewoan bleaun is.… Lês fierder

Jaap Krol

Krollum | Normaal

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Bennie Jolink is sjonger, skilder en motorkrosser. Dat is net ienfâldich. Sa sjogge je nei Picasso, sa skriuwe je ferskes mei as titels Ik bun moar een eenvoudige boerenlul en Politiek.

Yn Amsterdam is it foar Jolink allegear begûn, om’t er tusken tusken al dy hippe fûgels útlake waard om syn Achterhoekse aksint. Hy wol der leaver net oer prate, sa traumatysk wie it.

Mar Jolink wie mar wat bliid dat er útlake is om syn tongfal. No koe er syn rol as nasjonale provinsjaal ferdjippe en oant de dei fan hjoed sizze dat er yndie mar in ienfâldige boerelul is en al dy tiid hiel gewoan bleaun is.… Lês fierder

Aggie van der Meer

Underweis nei Den Haach

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Achter syn holle: Babel, fingers dy’t wize. Yn gjin fjilden en wegen Van Brunswijk.
De spegel liicht net.
Hy skuort it servet foarwei, faget de lêste brij fan ‘e mûle.
Gjinien hat syn swypke, syn tinnen soldaatsjes en lykas de oaren slacht ek sy syn ôfkomst net acht.

Sy sil him rêde. Sy knipt mei de fingers en in hiele armee stiet klear.
Hy wol gjin armee. Hy wol op bêd. Sil sy..? Nee, moai oanbean, mar net ien mei hannelswaar ûnder de rokken. Ek goed, pannen genôch oer it fjoer.
Hy sil dochs wol witte…? Ja, ja, de siederij kin gjin útstel ferneare.… Lês fierder

Jehannes Boorsma

Generaasjespalt

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Myn omkesizzer soe it wykein útfanhûs komme. Dêr hienen wy suver nocht oan, want wy hienen him yn wol seis jier net mear sjoen. Froeger gienen wy wol gauris te fiskjen, it wie in echt natuerminske. As er it rêde koe wie hy nachts te poeren en de houdowen wienen ek net feilich foar him. Hy wie doe noch mar sa’n fjirtjin jier.

In dei as wat lyn krigen wy in kaartsje. Hy frege oft it wol skikte foar it wykein en oft syn partner wol meikomme mocht. Dat, hy sil wol hokje, as ‘samenwonen’, as noch slimmer, ‘voordeurdeler’ wêze. Sa’t ik al sei, wy fûnen it goed.… Lês fierder