Daam de Vries

Nûging fan de iuw

logo.ensafh

Goed nijs foar de 17% fan de Friezen dat oanjout Frysk skriuwe te kinnen: hja wurde nûge dat noch folle faker te dwaan mei’t de útfining fan de iuw soks in stik makliker makket.

De polityk hat op ynstigaasje fan lju dy’t it witte kinne de regels oanpast dat it is no appeltje-eitje. En dat wie it net. Dat sil ek de reden wêze dat út de wittenskiplike ûndersiken net dúdlik wurdt wat a) it nivo fan it Frysk fan dy 17% is en b) hoefolle fan dy 17% ek min ofte mear geregeld Frysk skriuwe as wy alteast de sinteklaasgedichten net meirekkenje.… Lês fierder

Willem Winters

Ljochtpuntsjes

logo.ensafh

Lêsten ha wy nei ’t Lichtpunt yn Kollumersweach west. Wy sammelje nammentlik tekeningen en druksels fan harten en in inkelde geit. Ea begûn dit mei in hartsje fan Van Meegeren. Fral dy stilearre, soft-fokus harten fan him binne populêr. It geitsje dat wy fan him hawwe is eins folle moaier tekene, mei rûch hier. It is folle ekspressiver.

It tal auto’s seit al dat it drok is. Wy stappe de grutte loads yn en steane stokstiif, safolle minsken… men sit oan lange tafels noflik oan ’e kofje en goedkeape fulde koeken. It liket wol in gearkomste fan âld-Kollumersweachsters.
Boppe fine wy wat wy sykje: in reebok en 4 reeën by in berchmar.… Lês fierder

Piter Boersma

Molwrot (4)

logo.ensafh

4

‘Ik hâld fan heech en ek fan leech, fan ljocht en ek fan donker,’ sei Seleina.
Alexander sei: ‘Juster hearde ik dy sizzen: “Rûch en glêd fiele beide hearlik oan.”; en fannemoarn seidest: “Libben en dea, beide.”’
‘Dan nim ik even rêst,’ sei se.
‘Ik ken dy no fjouwer wike,’ sei er, ‘asto lakest, moat ik hieltyd tinke, wat is der mei dat laitsjen.’
Se joech him in tút.
‘Laitsje en net laitsje,’ sei se.
‘Hast ek in foto fan dysels as bern, dêr’tst op lakest?’
Se seach him oan.
‘Wis,’ sei se, ‘in hiele protte.’
Se helle in pear foar it ljocht.… Lês fierder

Cornelis van der Wal

De skriuwer as keapman

logo.ensafh

Hoe komt it dochs dat dat der yn Nederlân, en dus ek yn Fryslân, troch in grut part fan de befolking sa ûnferskillich, ja sels fijannich tsjin keunstsinnige uteringen oansjoen wurdt?

It sil grif mei de keapmansgeast te krijen hawwe. Sa wie der lêstlyn in better net mei namme te neamen Frysk skriuwer, dy’t pleite foar it ôfskaffen fan subsydzje foar de Fryske literatuer. De skriuwer moat it fjild yn, sels syn boeken oan de man bringe! Ophâlde mei dat gepamper! Koartsein: de Frysktalige literator moat tenei kommersjeel tinke, ek net al te drege boeken skriuwe, foaral gjin poëzij, want soks ferkeapet foar gjin meter.… Lês fierder

Ferdinand de Jong

Neve 8028 Console

logo.ensafh

 

Wat makket minsken lokkich? De iene lêst graach in boek, in oar fytst him it snot foar de eagen, in tredde makket fûgelhûskes. Safolle minsken, safolle smaken.
Soenen der in soad minsken wêze dy’t net fan muzyk hâlde? Oargelmuzyk, psalmen, snoeihurde grunge, metal, rock, klassyk, Frysk, Ingelsk, Dútsk en wat makket it ek út, om my Hollânsk. Muzyk is in part fan ús deistich libben. It is oeral, as je yn de wacht setten wurde by in net tagonklik grut bedriuw, as je de tank folsmite, as je yn de wachtkeamer fan de masseur sitte. As reedriders yn it Vikingskipet yn Hamar harren rûntsjes draaie, yn de pauze fan in fuotbalwedstriid.… Lês fierder

Piter Boersma

Molwrot (3)

logo.ensafh


Feuilleton

3

Hy pakte syn mobyltsje en skille har.
‘Ik bin noch net iens bûten,’ sei se.
‘Hast myn fraach heard?’ sei Catrinus.
‘Nei Peaske-eilân,’ sei se.
‘Wannear?’
Seleina ferbruts de ferbining.
Wêr wie se oan begûn? Se hie him sels oanhelle. Doe’t se him trije jier lyn op ’e Dam tsjin it liif rûn en op syn útnoeging yngongen wie om in kop kofje te drinken, hie se dat net mei in ferlechje ôfwimpele. En se hie doe sels sein dat it har aardich talike om inoar wer ris te sjen. Nuver, want dêrfoar hie se sein dat er har neat freegje moast oer har libben.… Lês fierder

Willem Winters

Einlings

logo.ensafh

Ik haw leard dat winsken fan in minske net samar daliks en direkt oan foldien wurde kin. Do moatst sparje, do moatst leare dy yn te binen! Dat is my sa bybrocht en dat is noch altyd in pylder yn myn deistich libben.

De jonge sjauffeur fan UPS, mei in grut pak ûnder de earm, tikket op it rút, hat gjin aan fan wat er bringt. Ik haw der jierren op wachte. It binne de bondele advertinsjes fan Hans Koetsier [1930-1991]. In inkelde kear wurde se op ynternet oanbean. Oars jilde se faaks wol in € 100-150, mar no hie ik op ‘boekwinkeltjes’ in eksimplaar sjoen fan € 50 om’t der in plakje op sit.… Lês fierder