Wat ik lies wie in tets. Ik knipere mei de eagen. Ik typ it oer:
‘De boade kundige oan:
“De rjochtbank!”
Doe’t de twa rjochters oan wjerskanten fan him har plak ynnommen hiene, sei presidint Pott:
‘Ik fersykje de fertochte om oerein te kommen.’
De frou gong stean.
Troch it griene lampeskynsel foel it net op dat presidint Pott sa wyt wie as in deade, mar it wie dúdlik te merken dat it by de diskusje yn ’e riedskeamer, dy’t wol twa oere duorre hie, need gongen wie. Boppedat wist de hiele wrâld dat de presidint en de beide rjochters min meiinoar koene en de geheimen fan ’e riedskeamer wiene faker as ien kear útlekt, Der waard skealik sein, dat de yntelliginsje en rjochtskepenheid fan ’e presidint geregeldwei yn oanfarring kamen mei de burokratyske stivens en it dwarse ûnbegryp fan syn twa meiwurkers.… Lês fierder

Yn ’e stêd seach ik in spandoek mei de tekst ‘Jan doocht’. Ik rop sels altyd, dat Jan net doocht.
‘Moai, hin,’ sei in oare foarbygonger.
‘Hoesa moai?’
‘Fynstó dat dan net?’
‘Nee.’
De man sei: ‘Dêr kin ik mei myn ferstân net by.’
‘Mar wannear doochst dan?’
‘Ast seist wêr’t it op stiet. En dat docht Jan.’
‘It hinget ôf fan it stânpunt datst ynnimst, fan jins útgongspunt,’ sei ik.
‘Ja, bist it der mei iens of net. No ik wol. Ik sil besykje om dy te oertsjûgjen.’
Ik sei tsjin ’e man, dat dat om my net hoegde.
‘Dêr moast in reden foar jaan, want oars bist in skytsek,’ sei er.… Lês fierder

Ik sit foar myn skerm en ha it tekstferwurkingsprogramma wp12 iepene. De letterynstelling is Times New Roman, 12 punts. Dy letter, yn dy grutte, soarget foar in rêstich en dúdlik byld. Oan wjerskanten fan it wite tekstflak binne de rânen donkergriis.
Yn myn wurkkeamer is it ljocht oan, yn ’e wenkeamer dêr’t ik troch de iepen doar útsjoch op ha, brânt gjin ljocht. It is dêr skimerich, troch de ruten sjoch ik de donkergrize loft, it is goed seis oere.
Ik sko in cd yn ’e kompjûter mei ein sechtjinde- en begjin santjinde-ieuske geastlike muzyk, dy’t ik keazen ha om it prachtige sjongen en om ’e rêst dy’t der fan útgiet.… Lês fierder

Noch nea in bewegend gedicht fan Tonnus Oosterhoff sjoen? Sjoch: www.tonnusoosterhoff.nl. Kinst seis gedichten oanklikke. Ik beskriuw trije:
‘Monster’: Op it skerm ferskynt út ’e dize wei in skiere tekst, hieltyd dúdliker wurdend, mar dan komme oare rigels oer de earsten hinne te stean, in hieltyd yntinsere grymgram, dan seit in stim in oare tekst: ‘Hierdoor naar binnen naar buiten…’. Dan ferdwynt de tekst stadichoan en ferskynt hjir en dêr in wurd fan in rigel en sa geandewei it hiele gedicht.
‘Ik niet meer’: It wurd IK ferskynt, oer it hiele skerm sa grut, tusken en om ’e twa letters ferskynt geandwei in tekening fan allegear grimelige lyntsjes en figuerkes, hiel gaoatysk en yn dy gaos wurdt it wurdt IK geandwei lytser en ferdwynt it yn it middelpunt fan it skerm.,… Lês fierder