Akwarellewaar
As ferwaaide fearren
troch in wieljende wyn,
wilens wosken en drûge
ûnder it hier fan pinsielen
Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder
Akwarellewaar
As ferwaaide fearren
troch in wieljende wyn,
wilens wosken en drûge
ûnder it hier fan pinsielen
Lês fierder by Wobbe Atsma… Lês fierder
Dêr ûntkomt nimmen oan. Hoe faak, de mjitte wêryn en op hokker wize is like divers as it minskdom. Fansels binne der oerienkomsten en parallellen. Dat helpt soms in bytsje, buormans leed is buormans treast, bist net de iennichste. Mar it skrap setten op him sels is puer persoanlik. Soms hat it te krijen mei in yngripend barren. Ek dat giet nimmens doar foarby. By de ien wat faker as by de oar en it ferskilt ek kwa emoasjes.
It foarjier stie altyd bol fan ferwachtings, de simmerfekânsje … wêr sille we no wer ris hinne?
De bern makke it net it measte út.… Lês fierder
Verhalen die anders niet verschijnen Uitgeverij Elikser is al bijna twintig jaar een plek voor verhalen die je niet altijd bij grote uitgevers tegenkomt. Oprichter Jitske Kingma geeft bewust ruimte aan nieuwe stemmen, persoonlijke verhalen en boeken met een duidelijke betekenis. “Er zijn zoveel verhalen die de moeite waard zijn,” zegt ze.
Lês fierder by Liwwadders… Lês fierder
A lost copy of a poem composed in the seventh century by a Northumbrian cattle herder – the earliest surviving poem in the English language – has been discovered in Rome.
Scholars from Trinity College Dublin (TCD) uncovered the manuscript that contains Caedmon’s Hymn at the National Central Library of Rome.
Lês en sjoch fierder by The Guardian… Lês fierder
Jarich waard brimstich wekker. It hie in tige ûnrêstige nacht west. It bêd lei net lekker, it kessen wie fierstente sêft en it strie kribele him troch it sloop hinne. Hinne en wer rôlje hie neat opsmiten, dat de sliep hie skier en ritich west. Hy gong der mar ôf doe’t de fûgels begûnen te sjongen. Hy geat wetter yn in skaal en smiet wat yn it gesicht. Hy rûn nei bûten ta en seach it hear oer.
Doe’t de hoanne kraaide helle Jarich it wijreekfet op en rûn nei it alter ta. It wie in koarte stiennen pylder bekappe mei in blêd.… Lês fierder
Geregeld is André Looijenga op de stúdzjeseal fan Tresoar te finen. Op de tafel foar him lizze iuwenâlde boeken, dy’t er foar syn promoasjeûndersyk bestudearret. Wat fynt er yn de kolleksje fan Tresoar en wêr hâldt er him krekt mei dwaande?
‘As jonge woe ik altyd al in soad lêze en dingen begripe,’ fertelt André Looijenga (1982). ‘Ik fyn it noch hieltyd moai om yn allegear lytse snippers ynformaasje om dy hinne it ferhaal te sjen.’
Lês fierder by Frisistyk… Lês fierder