Ik hebbe et boek Ik ha’t ris hân… van Ype Poortinga lezen. Poortinga wodde in 1910 in Rinsumageest geboren en raekte in 1985 in Liwwadden uut de tied. Hi’j is veural bekend wodden deur zien volksverhaelen. Hi’j kende et negentiende ieuwse volksleven op zien doempien en kon ommeraek vertellen. De verhaelen in dit boek gaon over Jan Hepkes Wouda (1862-1939) van Surhuustervene. In dat dörp staot een staandbeeld van him.
Lês fierder by Johan Veenstra… Lês fierder
Wanneer stop je met lezen? Mij is dat zelden duidelijk. Ik lees verschillende boeken naast elkaar, en op een bepaald moment besef ik dat ik naar een zeker boek eigenlijk nooit meer grijp. Dat ik, als ik er nu naar zou grijpen eigenlijk op de eerste pagina zou moeten beginnen, om weer echt te weten waar het over ging. Dat ik daar geen zin in heb, maar dat laatste druk ik weg. Ik houd niet van boeken niet afmaken.
Lês fierder by Marc van Oostendorp op Neerlandistiek… Lês fierder
Yrritearre skriuw ik my wer út foar in LinkedIn-groep dêr’t ik my in minút earder noch entûsjast foar oanmeld hie. In groep foar minsken út de kulturele sektor yn Ljouwert dy’t mear mooglik meitsje wolle. Hartstikke moai fansels.
Mar it earste dat ik sjoch is in ôfbylding makke troch AI, mei as ûnderskrift: “Ik ha AI frege om my en myn wurk yn in plaatsje te fangen en hy sit der net neist.”
Nee fansels sit er der net neist, Truus. Sa is er programmearre.
Lês fierder by Goeie… Lês fierder
Toen de 20-jarige student Ferdinand de Saussure in 1878 de universiteit van Leipzig voor de universiteit van Berlijn verruilde, vroeg één van zijn nieuwe professoren of hij misschien familie was van de beroemde Saussure, die onlangs een baanbrekend boek over het Proto-Indo-Europees had geschreven.
Die beroemde Saussure, dat was de 20-jarige student zelf.
Lês fierder by Neerlandistiek… Lês fierder
Un matrimoni
L’home és enterramorts;
la dona, llevadora.
Han fet créixer cinc fills.
A cap no el va assistir sa mare
– que s’escarrassava a parir.
Tots dos esperen
que cap dels nois
no requereixi mai
els oficis del pare.
Amb totes dues mans compon la dona
un clot ben ample: un bressol buit.
Hi podria dormir sencer un nadó.
Amb la paleta pastosa de guix,
el pare, un cop més, segella una tomba.
No es fa càrrec que allà dins, rere el marbre,
hi pugui cabre res de tan gegant
com el cosset d’un nen parant la fosca.
Ut: Diari d’un setembrista (2007)
In houlik
De man is deagraver;
de frou, baakster.… Lês fierder
En no is Geller útsocht troch it Nederlands Letterenfonds foar de foarjiersseleksje, om de boer mei op te gean op de ynternasjonale boekebeurzen yn Leipzig (19-22 maart 2026), Londen (10-12 maart 2026) en Turyn (14-18 maaie), meldt har útjouwer Hille Faber, dy’t dêr “tige mei ynnommen” is. Boeken as Geller binne der net in soad yn de Fryske literatuer. It is moai dat it Letterenfonds dêr each foar hat en krekt dizze roman yn de foarjiersseleksje opnommen hat.
Lês fierder by de Moanne… Lês fierder
De Kahlmann-kramp: Waarom de censuurclown het theater vermoordt Vroeger had je in het theater een heel simpel, doch doeltreffend mechanisme: de ‘uitknop’. Die zat niet op het podium en ook niet in de meterkast van de directeur, maar in de benen van het publiek. Vond je een cabaretier een hork?
Lês fierder by Ben Stegeman op Liwwadders… Lês fierder