Met n schop en mien zeuntje an e haand
stamp ik kluten fien. n Koordje verbiendt
de stikken om perk te stellen
en t zaaibed te behoeden
veur kienderleke overmoed.

Zun stijt leeg oranje
goldjebloemen schienen
aal weer te bloeien.

Doar hurk ik noast opa met
moanvörmege zoadjes ien t knuustje.
t Vertraauwde silhouet buugt hum
over mij hin, gript even mien haand,
drukt dan d’eerde toe.

k Wies woar of dat et wotter moet,
op mien swadde klompen
zit t jonkje en schept.

Goudsjeblommen

Mei in skeppe en myn soantsje oan ’e hân
stamp ik kluten fyn. In triedsje ferbynt
de stokken om perk te stellen
en it siebêd te behoedzjen
foar bernlike oermoed.… Lês fierder

Over t spikkelde asfalt trippelde t baauwmantje
veur de trekker uut. Ik lag op e woagen sabbelnd
op n hooispriet as of ales veurkaauwd worden mos
en roakte takken normoal onberiekboar.

Lege gollen wachtten tot an e hoanebaalken
op woagens pak veur pak loegd met hooi.
Wierzen ienslonken tot onofmoakte zinnen bleven
achter. Pluzen van popelieren zegen as weedmoed del.

Geluden van n loate junioavend droegen ver.
n Scholekster riep om heur piekjes, nevelslaangen
omkringelden d’hokkelengen. Boven sloten
trokken mistvitroages et laandschap dicht.

Toen e zun op n nije mörgen weer scheen, lag
t laand leeg, doagen waren allaang veurbij
hoog zummer, wiend verdreef de leste geur van hooi.… Lês fierder