If John Bampfylde has any continuing public existence, it must be as the man on the right in this unusual double portrait by Joshua Reynolds. An interested enquirer might learn that Bampfylde was a minor poet of the later 18th century and, in the absence of much hard information, encounter what is scarcely more than a striking anecdote of frustrated love and subsequent insanity. To probe the few available facts about a man who vanished from sight in his mid-twenties is to discover that the Reynolds portrait, the poetry and the story of ill-fated love are inextricably woven together. Eventually, the young poet confronts us, as he did his embarrassed contemporaries, with disconcerting immediacy.… Lês fierder

Ast der flau fan bist omdatst efter in rige trekkers wachtsje moatst en te let op it wurk komst, begryp ik ek bêst, mar hé, it libben is gjin mearke, sels net op it plattelân! It liket miskien wol sa om’t alles der altyd sa kreas hinne leit, mar efter de doarren fan in soad pleatsen rinne de frustraasjes heech op.

Lês fierder by Omrop Fryslân… Lês fierder

In stel fan fierhinne njoggentich wurde de fermogens allegearre wat minder by, útsein it ferjitten — dat giet dat it slydjaget. Dokter hat by harren lêste konsult sein, dat se beide fysyk noch aardich meikomme kinne, mar dat it in goed idee wêze soe en skriuw dingen del, as help foar it ûnthâld.

Jûns by it tillefyzje jout de âldman him oerein en seit: “Ik haw ferlet fan wat. Wolsto ek wat hawwe.”

Lês fierder by Jaap Slager… Lês fierder

As er in overal oan hie en syn snusterige, brungrize pet airodynamysk op ‘e holle stie, wie er it stereotype echte boer; rûch as tou, hurd op hûd en gjin oare stof ta petear dan oer it boerebedriuw. Wannear ’t er ús yn dy hoedanichheid nei de middelbere skoalle brocht – dat wie by hege útsûndering by striemin waar – wiene wy bliid dat er mei syn 1,68 amper boppe it stjoer út kaam. Om te rêden wat der te rêden foel, bekroaden we ús allinich oer dat part fan him wat sichtber útstuts. Fan ‘e achterbank ôf kaapten we syn pet en keamden it platpluzich prukje hier, foarsafier dat noch mooglik wie, yn model.… Lês fierder

Zijn de dialecten van Midsland en Ameland Fries, Nederlands of mengdialecten? Dat hangt ervan af hoe je die begrippen definieert. In een online-lezing noemde Marc van Oostendorp ze op basis van een vergelijking met het huidige Fries en Nederlands mengdialecten. Reitze Jonkman en ik reageren in een stuk op Neerlandistiek.nl op die categorisering. Wij kijken niet alleen naar het huidige Nederlands en Fries, maar ook naar historische dialecten en naar de geschiedenis van de eilanden – en concluderen dat het Midslands en Amelands net als de stadsdialecten in Friesland volgens onze lijn van redeneren als ‘Hollands’ gecategoriseerd moet worden.

Lês fierder by Henk Wolf

 … Lês fierder

De raven wie in Facebookroman. In wier feuilleton. Skreaun troch Elske Schotanus. De raven is no ek yn boekfoarm te lêzen. En dat pakt hiel goed út!!

Dat it earst in echt Facebookfeuilleton wie, komt noch sterk nei foaren, ek yn it boek. En at jo it ferhaal lêze, dan begripe jo dat it ferhaal op Facebook echte folgers hie. Nei elk stikje wolle jo witte: hoe giet dit fierder… Sa no en dan komme der wiere cliffhangers yn it ferhaal nei boppen.

Lês fierder by Pieter Zuidema op Heit & Mem… Lês fierder

In pear wiken ferlyn bin ik frege om De Schooldichter yn Grins te fertsjintwurdigjen. Dat like my yn earste ynstânsje krekt wat foar my. Ik skriuw al in soad foar bern, kom faak op skoallen, al is dat dan yn Fryslân, en fyn it moai om workshops te jaan. It like op myn liif skreaun. Ik soe kwa poëtyske kennis en edukative kwaliteiten wat bydrage kinne oan de formule om’t ik yn it moderne ûnderwiis sit. Tige aardige minsken ek, dy’t graach oare dichters helpe wolle om te libjen fan harren passy. Dat like sa, oant ik it kontrakt seach. Ik moast earlik sein efkes opsykje wat ‘franchise’ ynhold, want ik fûn it mar in aparte bedoeling om moanliks betelje te moatten foar myn wurk.… Lês fierder