Klik op de tekst foar in grutte byld
Skrift 10
1
Fersen
Opgroeie
ik sjoch har swalkjen troch de tún, sabeare
ûnkrûd rikt oant boppe har holle
sêft gers op okselhichte
wol tikboartsje
sûnder ferlos
it leafst ferdwine
yn ‘e hoksen tusken de broeiers
weeft se in jurkje fan koweblomkes
it rûkt dêr nei rust en kerrelige ierde
ljocht dat troch it grien brekt
bringt libellen mei, dûnset
noch fier fan sneinsguod, gesangen
en ferbeane bleate fuotten
de klok slacht
der is oant tsien teld
it stek giet ticht
mei fatsoen moat sy
ta minske makke
ôfskied nimme
fan hommelfreontsjes… Lês fierder
de skatgraver
foar de wippers* fan de Hounspolder
ik dol skatten op
fan hege wêzens mei belied
oant ik moksels brek – miskien
spit de earste ljep fan in foarbye maitiid –
de fuotstappen fan in jonkje
dat lâne oare kant sleat
(hy hie bôle mei, priuw de krommels noch)
in gouden ring skaaf ik ta grús
in jongfaam bedobbe it geskink –
se woe him net
dy rike boer mei syn praatsjes
hakje yn it izer fan in rider
de holle dizenich nei in kâlde tocht
ferlear hy syn redens op it fjild
ik graaf tsjin miljarden yn
wat kostet it ferline eins?… Lês fierder
Skrift 9
… Selsfoarsjennend
Hoeden Bûddha
Fan ’e Action
Unferweechlik
Op tsjeppe túntafel
Yn syn skerte blêd
Oranje, read, giel,
Fan bjirk en kornoelje
Ik gean der
Ek by sitten
Bûddhabruorren
Binn’ wy waarm
Gol en rûn
Wekker wurdend yn
Wer in oar sinnefjoer
By no sliepend nachtlampke
Leafde, ljocht
Hoop, mooglikheden
Tinzen dwarrelje
Op weagen hjerst
Ik praat tsjin wat
Hjir groeit en bloeit
As tsjin hûn, kat
Of Pakesizzer
Stim heger as oars
Stim fan myldens
Sêftmoedigens
Reade kornoelje syn
Stâlen binn’ tsjok
Hiel hurd hout
As it ritme
Fan myn dagen
Stadich wurdt
In skonk no en dan
Net wol wat ik wol
Meitsje ik dêrfan
In gongelstôk
Rin ik wer
As in ljip
Yn myn ierdsk
Blomryk Paradys.… Lês fierder
swiete beien
lit ús moetsje oan ’e skaadkant
en myn hurde skiif ekstern, tûk
oan binnentrochgloppe keppelje
dêr’t âlde miich mei farske galle
myn leafde neibauwe
griene miggen har maitsen lizze
en skerpe toarnbeistrúk, iensum
as ienichst blommen drage mei
blank
yn griis wapene beton-ympearium
myn swiere holle foarby skowen
fielt
hearst koekoekman
roppen… Lês fierder
