Grif in aardige keardel, ús dosint, hoewol’t syn puntburdsje ûnderoan it meager en skriel gesicht fol krommels sit. Syn tafel leit besiedde mei sellofaan-omwuolle sûkelarjeletterkes en oanbrutsen pakken sinteklaaskoekjes.
Der binne mar twa kursisten. Rjochts by it rút sit in frou dy’t har bekend makket as Rideltsje Rymstra. Op it boarst hat se in button mei de tekst I Love Swarte Pyt, op har tafeltsje leit in pûde dúmkes. Foar har oer sit de swarte man. As wy mei-inoar fûstkje stelt er him foar as Marcello Witmarsum fan Suriname. Op syn tafel in soad boeken en dêr boppe-op twa lytse posters mei de tekst: Swarte Pyt kin net.… Lês fierder

Alles is psychology, sa lang it teminsten noch net ta in algoritme ferwurden is. Myn skriuwen fan de lêste pear jier hat bepaalde effekten op my. Foar’t dy wer weiwurde moat ik se hjoed mar fan my ôfskriuwe. Dan ha ik it fêstsetten, is it út de wei en hearre jimme my der net mear oer.

Skriuwe is ûntdekke. Ik kom wurden tsjin dy’t ik skjin fergetten wie, wurden fan ús heit en fan ús mem. Watguod? Ik hear it heit noch sizzen. Fertutearze, allikefolle, arrejakkes, dêroanta, wrottersspultsje. Se komme werom yn myn fokabulêre. Nij binne in protte siswizen, dy’t ik net koe, mar dy’t wol sa moai binne.… Lês fierder

Net hindere troch kennis fan saken en dreaun troch in aferzje tsjin wat sa nedich wer ris it safolste populêr projekt fan divedaasje wêze moat, foeterje ik gauris as in âlde brompot fan om utens, en dus fan bûten de werklikheid, op alles en eltsenien. Dan kin ik dit jier yn Ljouwert en omkriten it hert ophelje, hear ik sizzen, mar mei better besjen sitte der tusken al dy projekten dochs moai wat juwieltsjes.

Lêsten krige ik fan de broer dy’t alle dagen jirpels yt, it boekwurk fan Poetic Potatoes – Poetry in Potato Bags yn de hannen stoppe. Hy hat as Kultureel Minske in abonnemint op de Moanne, – safier is it by my noch lang net – en ik ha begrepen dat it patataboek as taheaksel meistjoerd is.… Lês fierder