Lêzers kom op, net sitten bliuwe dêro! Omheech mei dat loaie gat. Dûnsje en sjonge, oer fan alles en noch wat. Libben bringe yn it libben, yn ’e keunsten, dus ek yn ’e literatuer, as lêzer, leafhawwer en as dichter. Jimme moatte mar tinke mei Charles Baudelaire (1821 – 1867): Enivrez-vous. Il faut être toujours ivre, tout est là. Wurd dronken. Wês altyd dronken, sa sit it. Sa earst mar efkes, oars bin’ jo al wurch nei trije rigels fan myn hân. Mar wêr wol ik hinne? Wat wol ik sizze? Ik mis wat … No sille jimme tinke, sykje dan, Feddema, en fal ús net lestich mei dy kwasy poëtyske gjalpen.… Lês fierder

Nei de dea: Dichtung und Wahrheit … Wat is wier? En wat kloppet bygelyks net fan alle ferhalen dy’t foar it ljocht komme as immen, yn dit gefal in hiel goede freon, ferstoarn is? Je hoege, neffens my, net dea te gean om in boarne fan ferhalen te wêzen foar in oar, sjoch it deistich libben. Miskien, lêzers, hawwe jimme der eat fan meikrigen: Eddy Sikma, De Skilder, de Ljouwerter keunstner, baas tekener fan vedute (stedsgesichten, wenten, tsjerken, ensfh.) en ekspresjonistyske, abstrahearre skilderijen (opset yn fjouwerkante, swarte en primêre kleur kwaststreken fan bygelyks it Waad en ek gauris fan bouputten en havenplakken as Harns), is der net mear.… Lês fierder