Alle kearen hat er jin te fiter; Piter Boersma komt mei wer wat ûnferwachts oansetten. Kwalik ien sjocht it oankommen, mar as dizze dichter wat yn ’e plasse hat, sil it der útkomme ek. As lêzer fan syn nijste bondel, Stjoer de strjitmakker (Hispel, 2010), meitsje je op alle siden wat fan in ûntregeling mei yn ’e gedichten, dy’t allegear fan it perspektyf út wei fan dingen, ferskynsels en planten skreaun binne, op ien ‘fleislik’ fers nei:

it kût

fan har oannimlik stal
binne wy it
dy’t har foar him
opwinend meitsje

ik bin stevich
mar net oerdiedich
krekt goed
kin belykje
seit er tsjin har
de kûten fan de frou
dy’t er as skoaljonge
yn it middeisskoft
op ’e nijstêd rinnen seach
mei har galant

ik bin grutsk as in pau
op syn útsteande fearrepracht

s.… Lês fierder

It mei út de kranten bekend wêze dat Simy Sevenster sûnt jier en dei ferhalen skriuwt; se wûn dêr al ris in Rely mei, mar dat hja ek gedichten makket is yn de literêre wrâld minder witten. Faaks ferskynden har gedichten wol op lokaal nivo, mar yn de periodiken as De Moanne/Trotwaer, Farsk, Hjir ensfh. haw ik net in fers fan har sjoen. De Friese Pers Boekerij hat no dan al in fikse bondel sammele mei in lytse sechstich fersen ûnder de titel Yn de see fan it libben. Neffens in wurdfierder fan de útjouwerij giet it om ‘gebrûkspoëzy’, what ever that may be!… Lês fierder

In protte doetiid stiet der yn dit neikommerke; nei mear as tweintich jier ferskynde fan ’t jier de lêste poëtyske rispinge fan Joop Boomsma (* 4 augustus 1945 yn De Rottefalle) by Fenus yn Vrjentsjer: De klaai is griis novimber. Tweintich fersen (eins achtentweintich) ferspraat oer sa’n fjirtich siden, dat is de bringst. It boekje is grien en ienfâldich foarmjûn troch R.R. van der Leest, de húsgrafikus fan dizze útjouwerij. Meitsje dy mar klear foar in nustje nostalgy fan d’ âldman, want yn it lêste fers ‘Dreame fan letter’:
(…)

Ik waard 60 hjoed
en dat is mear as ik ferwachte
doe’t dit fers him skreau
en ik fûn dat it sa wol ta koe,
dat it eins wol moai west hie,
dit libben.… Lês fierder