seit de jonge yn de rolstoel
syn heit fuorret him in iisko
wat soe sa’n jonge tinke
wat binne we fijn fuort heit
ik woe dat ik dy sizze koe
hoe heech at myn need is
aanst rint de giele miich
my by de skonken del
it is in waarm gefoel
mar nei in skoft begjint it
te jûkjen en te stjonken
fielt it kâlder
as it sitroeniis
datst my mei lytse leppels
ynjitst tige dankewol hear
of soe er filosofearje
dat de ierde om de sinne draait
it ljocht yn in spektrum te skieden is
raande iiskodrippen falle troch swiertekrêft
enerzjy en massa itselde binne
of dat it hyt is ûnder de tekken
de jonge mâlbeart wakker
syn heit seit
dat hy genietet
Huuuuhh seit de jonge nochris
as woe er eat dúdlik meitsje
sjoch dêr rint in swarte kat
ik tink dat it in dichter is… Lês fierder
