Sompe sykhellet swier
reaget kjeld troch myn swijen
stadich siker krûp ik út de sinne
flap in wylster om har sjongen
smar slyk oer in útrutsen wurd
in weach te koart oer myn opset lichem hinne te slaan
it each op eltse blier
de ferlieding sil moarn in ferske wêze… Lês fierder
Lit my in fisk wêze
en net fersûpe
yn it protsje tiid dat ik ha
in fûgel, in fûgel oars!
en fleane, de hiele dei
mei it oersjoch oer de wei
mei de tiid mei
Dat protsje tiid
it hat my te pakken
ik sit yn it tsjuster
sûnder te witen
fan ’t ferfleanen fan ferrin
hoe lang oft dit noch duorret
Blyn..
Wit immen hoe let it is?… Lês fierder
op skouders fan ús foarfaars
bonkich en krebintich
sjogge dêrmei efkes fierder
handich sykjen ferrast
yn de kroech bist de kenner
fan saken sa futyl
it útwreide brein tinkt mei
troch google en wikipedia
meitsje neuronen oeroeren
hjoeddeiske generaasje
is dommer as de foargeande
alsa it klupke fan Rome… Lês fierder
ik begjin
mei in sirkel en ik omspan him mei
in sirkel
in sirkel
in sirkel
in sirkel
ik lis der in evener op, kearkringen
en lingtegraadlinen
no kinne sy myn kearn net mear fine
in stjer
ik bin in stjer
ik stjer
M.C. Escher: Concentrische schillen… Lês fierder
Trije stappen binne genôch
ûntkomst der krekt de wiisheid mei
de tizeboel fan har tekendrift
knypst reafallich yn har swijen
in stadich fers troch midden
mei sied yn ‘e mûle besikest yn modder
de berte fan in nij ferhaal te rispjen
se hat allang it paad foar dy oanfage
hoechst mar om har hals te krûpen
dy yn har ûnwennigens del te jaan… Lês fierder
de blondearre man wol der jild foar sjen hy spuit syn gal
in frou mei in holdoek treent it pupillealvetal
in rampjier de stoarm raast oer it lân de diken brekke
se binne der dy’t net bûge en har net ferbrekke… Lês fierder
