Nei oanlieding fan it ferstjerren fan in wichtich Frysk skriuwer, yn dit gefal Trinus Riemersma, waarden de ôfrûne dagen ferskate deskundologen om in reaksje frege. Foarsafier’t ik it lêzen haw toande elkenien in soad respekt en wurdearring foar de literêre gigant út Frentsjer. Ien útspraak foel my op, ús literatuerbefoarderer hie it foar de televyzje fan Omrop Fryslân oer de altyd útbleaune trochbraak fan Riemersma yn it Hollânske taalgebiet. As reden neamde de literatuerbefoarderer it feit dat Fryslân troch lju fan bûten ús provinsje sjoen waard as in idyllysk gebiet, en de boeken fan Riemersma soene dat byld fersteure. Dêrom waarden syn boeken amper ferkocht bûten Fryslân, sa miende de literatuerbefoarderer.… Lês fierder

It is in diskusje dy’t allegeduerigen weromkomt: moat in aspirant dichter earst de skiednis en de technyk fan de dichtkeunst bestudearje, foar’t er sels de guozzefear of laptop brûkt foar syn poëtyske uteringen?
Yn de skilderkeunst, de musikology en de arsjitektuer is sa’n stúdzje fanselssprekkend en yn it ferline wie soks foar it dichtsjen ek de gewoanste saak fan de wrâld. Yn de jierren sechtich fan de foarige ieu is it oansjen fan de poëzij lykwols folslein ferpest troch de demokratisearringsbeweging. Hiel goed oars, dat dy beweging bestien hat wat de politike- en arbeidsferhâldingen oanbelanget. Mar keunst is net demokratysk.

Ik behein my mar efkes ta de Hollânske en Fryske literatuerskiednis.… Lês fierder