Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh
Heit âld, dochter net troud

Alde fammen ôf te klopjen

Alde fammen ôf te klopjen
as de tiid der rjocht op hat
is foar har net te ferkropjen.
Tink! De stimpel knypt en knet,
frijt noch paait, fielt nea langst-lûkje
kriet se yn need oan Cupido,
mar yn it hert dêr wâlet in spoekje,
dy syn namme is legio.

Hoe kin dit de tekst ferklearje
no’t it myn dochters jierdei is.
Nee, mar hoe’t ik it ek probearje,
‘k slaan rûnom registers mis,
rymkes sûnder dichters-fleagen
krûpe ear as dat hja fleane.

Santich jierren’s tsjustere eagen
doare it wurk net mear bestean
it jierdeiferske is ôfmêde,
winsket inkeld noch wer seine.

Lês fierder
Eric Hoekstra

Midfrysk Goud ii | Durk Linige

logo.ensafh
Heit âld, dochter net troud

Alde fammen ôf te klopjen

Alde fammen ôf te klopjen
as de tiid der rjocht op hat
is foar har net te ferkropjen.
Tink! De stimpel knypt en knet,
frijt noch paait, fielt nea langst-lûkje
kriet se yn need oan Cupido,
mar yn it hert dêr wâlet in spoekje,
dy syn namme is legio.

Hoe kin dit de tekst ferklearje
no’t it myn dochters jierdei is.
Nee, mar hoe’t ik it ek probearje,
‘k slaan rûnom registers mis,
rymkes sûnder dichters-fleagen
krûpe ear as dat hja fleane.

Santich jierren’s tsjustere eagen
doare it wurk net mear bestean
it jierdeiferske is ôfmêde,
winsket inkeld noch wer seine.

Lês fierder
Skermer

Achter it skerm

logo.ensafh

De rige kollums dêr’t ik no mei út ein set sil ferskine op ynternet. Ik stel my it folgjende foar. In Amerikaanske biolooch fan Frysk komôf, dy’t op ’e Galapagoseilannen ûndersyk docht nei it hâlden en dragen fan skylpodden, surft oer it ynternet en komt telâne op ’e side dêr’t dizze kollum op stiet.
Sa begûn ik, mar doe woe ik dy Galapagoseilannen sjen en betinke wêr’t de biolooch krekt tahâlde.
Ik seach op Google Earth en dûkte op ’e eilannen ta. Der kamen allegear kraters op my ôf. Ja ommers, it wiene fulkanyske eilannen. Ik gong de kusten fan ’e eilannen bylâns, de binnenlannen yn – in protte bosk en aardich wat marren – ik seach yn it stedsje Puerto Villamil.… Lês fierder

Eric Hoekstra

In Fries yn Afghanistan 3.4

logo.ensafh

Dy’t God leagenet, ûntkent it bestean fan moraal en fatsoen, is minder as in bist, en fertsjinnet de kwellingen en de dea.
 

Wolno, 12 fan sokke westerlingen makken har no ree om Afghanistan te ‘helpen’. Op syn bêst wiene se in bytsje oekumenysk kristlik en op it slimst wiene se yndie ûnleauwige hûnen. Yn in grutte wolke moude sette de piloat it fleantúch oan ’e grûn. De syddoar fan it fleantúch gie iepen. De waarmte sloech har as in tekken te mjitte. Aldergeloks wie it in droege waarmte, gjin fochtige. Gjin ljedder diskear. De mannen makken sels de sprong nei ûnderen ta; yn tsjinst fan it leger joegen se har nei ûnderen ta, nei ûnderen dêr’t de sinne it sân yn brân sette as wie dit de hel sels.… Lês fierder

Anke-Marije Piebenga

Errata In Memoriam Tjitte Piebenga

logo.ensafh

Babs Gezelle Meerburg hat in protte flyt dien op it In Memoriam fan ús heit.
Spitigernôch sitte der in pear bonkjes yn. De frou yn It Lyk wurdt oantaest hyt fan Anke, dat dat wie nét de namme fan de earste frou. Us mem, Hannah Ludwig, wie sjoernaliste by Het Vrije Volk, doe’t sy ús heit kennen learde. Underwizeres hat sy nea west, wól wethâlder en Steatelid.

En wat Myn sêftgrien famke oanbelanget: ik wol gjin krityk hawwe op jo opfetting fan dizze fersebondel. Jo binne fan betinken dat it in lofsang op de muze is. Ek moai hear. En soks mei fansels.… Lês fierder

Abe de Vries

Falske start op in ferkeard plak

logo.ensafh

Ik fyn it moai dat Babs Gezelle Meerburg yn har stik oer Tjitte Piebenga yn Farsk 106 besiket om syn dichterskip wat better del te setten as dat se yn Zolang de wind van de wolken waait dien hat. Minder moai is lykwols dat se dêr in nuvere ferdraaiing fan myn essee oer Piebenga syn poëzij foar noadich hat (‘Fergetten pommerant’, Farsk 79), en noch minder moai is dat soks yn in In memoriam foar de dichter stiet.

Neffens Babs soe ik úthâlden hawwe dat resinsinten en literatuerhistoarisy ‘it wurk’ fan Piebenga ‘oer de holle sjoen hawwe’. Nim my net kwea ôf, mar ik hie it net oer ‘it wurk’ — ynklusyf proaza —; ik hie it oer syn poëzij.… Lês fierder

Babs Gezelle Meerburg

In Duit yn it Ponkje. In Memoriam Tjitte Piebenga

logo.ensafh

In warber man
Piebenga wurdt op 12 augustus 1935 berne te Frjentsjer. Fanwege ‘politike sitewaasjes’, sa’t er sels skriuwt (bio- en bibliografysk oersjoch, Tresoar) – wennet er fan 1945 oant 1947 by syn omke Douwe Tamminga en muoike Sjouk te Snits. Yn Frjentsjer docht er de MULO, yn Ljouwert de Rykskweek en Mariënburg.

Yn 1951 debutearret er yn De stiennen Man. Dêrnei (1953) skriuwt er bernetoaniel De reis nei de glêsberch. Yn 1957 sjocht de bibliofile útjefte Sonnetten van de smalle waan it ljocht. In jier letter ferskynt Fersen foar Marida. It komt út yn de Reiddomprige by Utjowerij Laverman, spesjaal bedoeld foar jonge Fryske dichters.… Lês fierder