Nyk de Vries

Motorman & 39 oare proazagedichten | 3

logo.ensafh

3. KARNAVAL

In donkere wein kaam oanriden en in lyts famke stapte út. Se krige in tas oanrikt en fleurich ferklaaid as clowntsje rûn se it skoalplein oer. Mar karnaval wie pas oare wike. It famke wie as iennichste sminkt en de hiele moarn moast se treasteleas gûle. Tsjin healwei fjouweren helle har mem har wer op. Dy skrok raar doe’t se it ferhaal hearde en wiidweidich en mei triennen yn ‘e eagen fertelde se wat dy moarn allegear ferkeard gien wie. Se hie miskien better swije kind. Dingen útlizze, dat kinne we allegear hiel goed.

(Foarpublikaasje 3 fan 3, út de bondel dy’t útkomme sil op 26 augustus 2007 op de Dag van de Uitmarkt, yn Paradiso, Amsterdam.)Lês fierder

Jenny Veenstra

Dänen lügen nicht

logo.ensafh

Doe’t de freed yn in sneon feroare en syn hert noch tikke, besleat Karl-Werner Zweimann dat er fan no ôf in Deen wie.

‘Dänen lügen nicht,’ sei it ferske en Karl-Werner leaude graach oan ferskes.

‘Ich bin ein Dansk,’ seid er tsjin himsels. It hearde him al o sa fertroud yn ‘e earen. Wa woe no lid wêze fan dat poepefolk mei syn Nazi-ferline, as er yn syn djipste wêzen Deen wie? Net ien by syn rjocht ferstân, doch? Karl-Werner gong foar de spegel stean en helle de hân troch syn readblond prúkje hier. Eins nuver dat er syn Deensk-wêzen net earder beseft hie.… Lês fierder

Jenny Veenstra

Dänen lügen nicht

logo.ensafh

Doe’t de freed yn in sneon feroare en syn hert noch tikke, besleat Karl-Werner Zweimann dat er fan no ôf in Deen wie.

‘Dänen lügen nicht,’ sei it ferske en Karl-Werner leaude graach oan ferskes.

‘Ich bin ein Dansk,’ seid er tsjin himsels. It hearde him al o sa fertroud yn ‘e earen. Wa woe no lid wêze fan dat poepefolk mei syn Nazi-ferline, as er yn syn djipste wêzen Deen wie? Net ien by syn rjocht ferstân, doch? Karl-Werner gong foar de spegel stean en helle de hân troch syn readblond prúkje hier. Eins nuver dat er syn Deensk-wêzen net earder beseft hie.… Lês fierder

Hylke Tromp

The Kentish Doom

logo.ensafh

Www… wêr bin ik bedarre? En hoe kom ik hjir wer wei?

‘Enter your password,’ boldere de moassige kobold by de poarte.

‘Bûter, brea en griene tsiis,’ stammere ik.

Piipjend kreake de doar los. De krobbe bûgde hoflik en swaaide noegjend de hân foar de knibbels lâns. Wie it in ding, of siet der libben yn? Ik kaam yn in romte dêr’t it healtsjuster de grinzen net fan bleatjoech.

Efter my foel de tagongsdoar mei in klap yn ’t slot. It izeren fonnis davere driigjend nei: Lasciate ogne speranza. Wat wie dit foar oarde? In mytyske grot, in ferlerne wrâld ûnder de ierde?… Lês fierder

Koosje Melis

Chique

logo.ensafh

Sa út en troch stelle jo in domme fraach. Sa frege ik fan ‘e wike yn de buertsuper wêr’t ik de espresso fine koe. De jonge wiisde oan: nespresso fan Nescafé? Of woe ik Kapoetsieno? ‘Nee,’ lei ik út, ‘ik zoek van die hele sterke koffie, voor in een espresso-apparaat’. Dat hiene se net. Ik hie it witte kinnen. Myn supermarkt lit him derop foarstean dat er ‘geen fratsen’ ferkeapet. Freondinne H. hat oer dy reklameslogan in hiel moaie krante-cartoon op it prikboerd. In net-skeard, net al te fris mantsje freget dêryn oan ien fan it winkelpersoniel wêr’t er de fratsen fine kin.… Lês fierder

Sytske de Jong

Bern

logo.ensafh

Sizze dat je gjin bern ha wolle, is in útspraak dêr’t je moed foar nedich ha, sa haw ik yn de rin fan de tiid fernaam. Want in frou dy’t gjin bern ha wol, dêr mankearret wat oan. Minsken wolle my yn ’e regel ek graach op dat feit wize. Om te begjinnen fynt men dat soks ûnmooglik myn eigen kar wêze kin, der spylje dus oare faktoaren mei. Ik soe dus ofwol in kâlde karriêrejager wêze (minsken dy’t my wat better kenne, witte dat ik sa no en dan foar Farsk skriuw en dy witte ek dat dat finansjeel net folle om hakken hat; dy minsken brûke it karriêreargumint dan ek net) ofwol ik bin op ien oft oare wize traumatisearre en haw dêrtroch myn bining mei myn natuerlike memmegefoelens ferlern (allegear ûnbewust fansels) ofwol myn relaasje is min.… Lês fierder

Nanne Hoekstra

Op in strieminne Pinksterdei

logo.ensafh

De stoarm gisele de snieflokken hast horizontaal troch de strjitte. De ûnferwachte Besiker stampte de snieprakke fan de skuon foar’t er oer de drompel stapte en rydboske foar’t Er my de jas oanjoech. Pas folle letter ha ‘k my ôffrege wêrom’t Er einliks by my oanskille hie. Ik hie ‘M nea earder sjoen, mar dochs fielde it oan as koene we inoar al jierren. “Bakje kofje of thee?”

Hy plofte skjin ynein yn ‘e brieder. “Winliken bin ik wol ta oan wat krêftigers. Hast dochs wol in bearenburchje yn ‘e hûs?”

“Wis wol”. Ik pakte de flesse en de gleskes. “De hiele winter hat it lij wetter reind en dan sok waar op Pinkstermoandei.… Lês fierder