Beart Oosterhaven

‘Frysker wurdt it net!’

logo.ensafh

Boppesteande wurden, útsprutsen troch Omrop Fryslân-radiopresintator Wim Brons yn it ramt fan ’e wervingskampanje foar de Fryske Top 100 fan 2016, hawwe de lêste tiid in skel wierheidslûd krigen. Lykas bekend (Leeuwarder Courant 4, 7 en 11 maart 2017), waarden tsjin Brons syn kollega’s Gurbe Douwstra, Geartsje de Vries en Willem de Vries dissiplinêre maatregels nommen, om’t se folkssjongeres Anneke Douma meistimd hiene, dat der hieltyd minder Frysktalige muzyk te hearren is op ’e Omrop.
My tinkt, Anneke, Gurbe, Geartsje en Willem hawwe yndied in ‘punt’. Want, hoe wie de sitewaasje foar’t de no sittende haadredakteur Klaas Geert Bakker in pear jier ferlyn yn funksje kaam?… Lês fierder

Jelma Knol

Bonke-Bonkefeart

logo.ensafh

Mei Jan Koster fan Omrop Fryslân haw ik begrutsjen. Echt wier. It sil jo mar oerkomme, al dy sneue berjochten yn de LC en de Volkskrant en op Facebook, oer lekke, te plak sette en op non-aktyf stelde meiwurkers, wylst jo it eins sa goed miene. It ynterview mei Pier Abe Santema, hjoed (11 maart) yn de Ljouwerter Krante, joech in treflik byld fan de sitewaasje. Koster kin allinne mar yn managementbegripen prate. It giet om it belied, no? Jo hawwe mei-inoar in mienskiplike koers útset by Omrop Fryslân en dan past it net om nei bûten ta krityk te fentilearjen.… Lês fierder

Cornelis van der Wal

Simke Kloosterman: De Nije Brieven. In Feuilleton (6)

logo.ensafh

Wy geane fierder mei de werjefte fan Arjen H.P. van Tuinen syn blogkes. Hoe’t it ek wer krekt sit mei dizze publikaasjes wurdt yn diel ien útlein. cvdw

De koffer (2)

Bêste lêzers fan dit besletten blochke, kinne jim it wat neikomme? Iksels nauwerneed, mar bin no al wat fleuriger en net sa eangstich mear. Sa’t ik al skreau: dokter hat my nije medisinen foarskreaun, grutte giele pillen, en neffens my begjinne se oan te slaan. Neidiel is al, dat ik wat faker op it húske sit, mar lit dat foar my no krekt in daaldersk meditaasjeplak wêze…

Ik haw aldergeloks net wer fan dy ûnnoflike telefoantsjes krigen.… Lês fierder

André Looijenga

Oprop: Skriuw mei oan ús temanûmer oer Malta

logo.ensafh

Malta! In eilânsteat midden yn de Middellânske See, fol jirpels en roomske tsjerken.

Takom jier sil Fryslân foar in jier in spesjale bân mei Malta hawwe, omdat dan tagelyk Ljouwert en dizze lytste lidsteat fan de EU de Kulturele Haadstêd fan Europa binne. Wy fan ensafh wolle dêr (op eigen manne- en frouweboet) uzes ta dwaan. Omdat wy de Maltezen, Malta en it Malteesk sels yntrinsyk nijsgjirrich en relevant fine.

Malta is in eigen lantsje, mar mei minder ynwenners as Fryslân. Mei syn hiel eigen taal – heal Arabysk, heal Italiaansk –, dêr’t sûnt de 19e ieu literatuer yn skreaun wurdt en dêr’t it plak fan Malta healweis Europa en Afrika yn elke sin yn werom te hearren is.… Lês fierder

Cornelis van der Wal

Switte mei Gysbert

logo.ensafh

De wichtichste priis foar Frysktalige literatuer is, ik fertel neat nijs, de Gysbert Japicxpriis. Dit jier is de poëzij oan bar, mei fan gefolgen dat ús earme Fryske dichters sawat tsjin in senuw-ynstoarting oansitte. Der komt harren neat mear út hannen, nachts wurde se, sawat fersûpend yn harren eigen swit wekker út dreamen wêryn’t in spytgnyskjende Gysbert harren skodholjend oansjocht en ‘Nee’ ropt…

Yn it ferline wie it sa dat de deputearre fan kultuer de priiswinner telefoanysk op ‘e hichte brocht. Tsjintwurdich wurdt der mei longlists en shortlists wurke, dat moat de oandacht fan it publyk lûke, is it doel. Lykwols, it ‘publyk’ hat gjin belangstelling foar Fryske literatuer, lit stean foar Frysktalige poëzij.… Lês fierder

Geart Tigchelaar

It beslút

logo.ensafh

‘It moat oars,’ flok ik binnenmûlsk en rôlje de hannen ta fûsten. ‘It is al te lang sa trochgien, as ik der no neat oan doch, rint it folslein út de hân.’
Ik rin nei de kuolkast ta. Ik haw it fleske suver earder oan ’e hals as dat ik de dop der ôfwipt haw. It is de langst nei feroaring dy’t my sa toarstich makket.
Sadree’t ik bûten stean en de frisse jannewarislucht opsnúf, bin ik al net mear sa wis fan de saak. De eardere lilkens sakket my as it moed yn de skuon. ‘Wat no as se…’ mompelje ik healslachtich.… Lês fierder

Anne Feddema

It kwytreitsjen fan ’e tel

logo.ensafh

It hûntsje wie efterbleaun by de keldersdoar en siet no oan ien stik troch te blaffen. ‘Ja hear… ik hear dy wol Bearke… âld kefferke,’ sei de man, dy’t ûnder yn ’e kelder oankaam wie. ‘Ik kom aanst wer by dy… it baaske moat earst wat wichtichs dwaan, dêr kinsto net by wêze te drokte meitsjen, miskien smytst noch wat stikken… no, dat kinne we net hawwe no?’ It hurde ljocht dat fan it keale lampke kaam, die him suver sear oan ’e eagen. Hy seach nei de buorden, lofts seis fan de grûn ôf, yn ’e midden, foar him, wer seis en rjochts fan him nochris seis, allegearre twa meter lang en sa’n tweintich sintimeter breed en hielendal fol steand mei wekflessen en wekpotten.… Lês fierder