Koartlyn ha ik oer it ynternet in boekje kocht mei de titel Wat zit er in uw eten? It giet oer de E-nûmers dy’t oan iten tafoegd wurde, en it leit út hokker ferskillende nûmers der besteane, hokker skealik foar de sûnens binne en hokker net. Al earder hie ik ris in list mei E-nûmers fan in freondin krigen. It wie in typt papierke dat der útseach as oft it yllegaal ferspraat wie yn de jierren fjirtich, ‘zegt het voort!!!’ Guon nûmers wiene streekrjocht kankerferwekkend, sa begriep ik nei ûntsifering fan it papier fol mei útroptekens en streepkes, oaren wiene ‘verdacht’, noch wer oaren ‘onschuldig’.… Lês fierder

Yn ’e supermerke sochten mem en ik om griene biotex. Om’t ik in bytsje pasjint wie, wie mem delkaam foar kofje en treast. Freondinne H., dy’t juster myn chaperonne nei it sikenhûs west hie, hie al wol biotex helle, mar it wie gjin floeibere, lykas op myn briefke oanwizingen stie. Dus soene mem en ik dat eefkes helje. Fan de dokter moast ik nammentlik twa kear deis ‘gezellig met de bibs in de biotex’.

Gelokkich bin ik hast nea siik. Ik bin wol faak sikkeneurig, mar dat is in oar ferhaal. It is nammers mar goed ek dat ik noait siik bin.… Lês fierder