Eric Hoekstra

Jep Jup

Pleatst op
logo.ensafh

Genesis Abbekatekantoar, de nije roman fan Sjieuwe Borger, is it ferhaal fan de jup Sybren Brouwer. It ferhaal is ek in byld fan in minsketype dat op it heden in protte omtinken kriget yn boeken en films en dat karakterisearre wurdt troch syn wurkneuroaze, syn latinte drank- en drugsferslaving en útinoar spattende relaasje. Fansels binne dat ek universele minsklike problemen.
Mar yn âldere ‘gewoane’ romans en ferhalen (nim it measte wurk út de KFFB) waarden minsken beskreaun dy’t har maklik skikten nei de kristlike moraal, de seksuele moraal en it mienskipslibben. Sokke minsken besteane noch altiten, mar se wurde hieltyd minder as ideaal en hieltyd minder as realiteit opfierd in romans.… Lês fierder

Bert Bakker

Ien mei de dingen

Pleatst op
logo.ensafh

Wicher de Wilde wenne op sângrûn. Dat wie mar goed ek. Stevige boaiem. Syn húske bestie út ien skoarstien dêr’t peallen tsjinoan setten wiene as in wigwam. Der wiene wylgetakken omhinne flochten en doe wie it ôfdutsen mei plaggen. It hie ien yngong, ien finster op it westen, ien kachel, ien tafel, ien stoel, ien bêd en altyd ien flesse âlde jenever foar de greep. Wicher wie der gelokkich mei en mear hie er net nedich. Hy wie ien mei de dingen.
Ik koe de Wilde fan de poelier. Ast dêr efterom giest, koest dyn wyld kwyt. Wicher kaam mei hazzen en fasanten.… Lês fierder

Skermer

Blomskermen

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

It is it jier fan ’e blomskermen. Net de blomskermen dêr’t de natuer mei rêdt. Der binne safolle skermblommigen yn ’e wrâld dat se nea apart omtinken krije sille. Op de reade list fan bedrige planten sille oars grif skermblommigen stean. Is it jier fan ien spesjale skermblom mooglik, sa as it jier fan ien spesjale fûgel, de bedrige skries? Ja, safier soe it komme kinne as in pear jier achterinoar ús bermen maaitiidsdeis net mear sierd wêze soene mei de wite blomskermen fan it piipkrûd. It jier fan it piipkrûd. Ik soe dêr oars no ek wol foar wêze, mar dan as jier fan it gewoane, dêr’t it piipkrûd symboal foar stiet.… Lês fierder

Piter Boersma

Foaropwurd 115

Pleatst op
logo.ensafh

Foaropwurd 115

fan freed 9 maaie 2008

In nije Farsk.

‘Wat een Fries beweegt’ hyt it ferhaal dat Hidde Boersma bydraacht. Yn in mailwiksel mei de redaksje dielde er mei: ‘De gearhing fan it ferhaal sit ’m yn ’e doelleaze kolleksje fan barrens op in ûnbelangrike dei, sokken meie der ek weze, hie ’k tocht!’
Op dizze Farsk debutearret Aafke Koster koart mar krêftich mei it gedicht ‘Skynsel’.
Andries Miedema giet troch mei it oersetten fan poëzy fan Rainer Maria Rilke: ‘Inkeld nei is ’t ynderlik en fier al ’t oare.’
It is prachtich waar, de sinne skynt. Hoe kin it oars, Skermer typt gau de wurden ‘sinneskerm’ en ‘sinneskermen’ yn.… Lês fierder

Hidde Boersma

‘Wat een Fries beweegt’

Pleatst op
logo.ensafh

Juster line ik mei de earmtakken op ’e balustrade fan ’e galerij fan it flatgebou yn Kanaleneiland dêr’t ik in appartemint hier. Myn buorfamke gie de doar út en sei by it passearjen: ‘Even van het laatste zonnetje genieten!?’
‘Zeker,’ kaam it út myn mûle. Wylst ik fierder line frege ik my ôf oft se werklik miende dat ik stie te genietsjen fan it ‘lêste sintsje’. It like der hjoed op dat de hjerst no echt oan ’t mâltjirgjen slaan sil, mar goed, ek yn de winter wjerkeatst it sinneljocht wolris op ’e iisbaan.
Ik stie dus te lynjen. Dêrfoar hie ik al besocht om te lêzen yn in stúdzjeboek foar in fak dat ik falle litten ha, en ik hie in pear foto’s nommen fan it útsjoch.… Lês fierder

Hidde Boersma

‘Wat een Fries beweegt’

Pleatst op
logo.ensafh

Juster line ik mei de earmtakken op ’e balustrade fan ’e galerij fan it flatgebou yn Kanaleneiland dêr’t ik in appartemint hier. Myn buorfamke gie de doar út en sei by it passearjen: ‘Even van het laatste zonnetje genieten!?’
‘Zeker,’ kaam it út myn mûle. Wylst ik fierder line frege ik my ôf oft se werklik miende dat ik stie te genietsjen fan it ‘lêste sintsje’. It like der hjoed op dat de hjerst no echt oan ’t mâltjirgjen slaan sil, mar goed, ek yn de winter wjerkeatst it sinneljocht wolris op ’e iisbaan.
Ik stie dus te lynjen. Dêrfoar hie ik al besocht om te lêzen yn in stúdzjeboek foar in fak dat ik falle litten ha, en ik hie in pear foto’s nommen fan it útsjoch.… Lês fierder

Jouke Hylkema

Ut goederbêstens

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

‘Hearken, der is hjir ek net folle feroare de lêste sechtich jier!’ flústere muoike de beide famkes yn it ear doe’t hja it plein oerstieken.
Fetsje en Sús seagen inoar efkes oan; sa fan, muoike koe it wolris by it rjochte ein hawwe, en yndied, it like hjir wol wat op in dekôr út in polygoon-sjoernaal, mar soks seinen je as gasten net lûdop fansels.
Sús rûn op in stuit neist in kealende man dy’t it selskip begeliede. Se frege him oft der in soad te dwaan wie yn it doarp, oft der ek lannelike kranten ferkocht waarden, oft der bygelyks ek nei de nijsberjochten harke waard, oft der yn guon húshâldings ‘überhaupt’ al in televyzje stie, oft der hjir wolris in haadpriis fallen wie fan ’e steatslotterij?… Lês fierder