Jaap Krol

Krollum | René Froger

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

It moaie fan it fak fan artyste-ûndersiker is dat je, as it goed is, alle frijheid ha om je ûndersyk te dwaan. Mar as je de wierheid sizze oer artysten, hawwe je in dreech libben. Sa bin ik as ûndersiker net wolkom op Lee Towers Gala of the Year. No giet it dit jier net troch, mar hie dat al it gefal west, dan wie ik negearre. Ek Pinkpop en Lowlands binne deadsbenaud foar my. Op myn fersyk om fjildwurk te dwaan, ha ík yn elts gefal neat heard.

Dus spesjaal foar dizze kollum ha ik nei befrijingspop west. Oeral stiene suppoosten en bewakers senuweftich om harren hinne te sjen, drok mobilofonend en walkie-talkie’end.… Lês fierder

Yva Hokwerda

‘lit my in beam skriuwe’

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

lit my in beam skriuwe
myn hier fêstsette
yn syn woartels fan herthout

skonken teare om syn stam
tosken sette yn read blêd
lippen lizze om syn gnodze

ûnder bastglêdens
noch sapstreamen eanje,
om te priuwen in tûke easkje

en brekke

of

skaaf my de foarholle
ta ronfelhûd tsjin’e stúkwurkmuorren
yn ús keamer fan witten

wat net wêze kin:
ik

streakje myn sêfte hannen
oer de rûchte yn leske kalk
ta wreed fel

lit it hurdzje
yn yl
transplantearje dit… Lês fierder

Andries Miedema

Willem Kloos: ‘Nauw zichtbaar wiegen op een lichten zucht’

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

VI.

Nauw zichtbaar wiegen op een lichten zucht
De witte bloesems in de scheemring – ziet,
Hoe langs mijn venster nog, met ras gerucht,
Een enkele, al te late vogel vliedt.

En ver, daar ginds, die zacht-gekleurde lucht
Als perlemoer, waar ied’re tint vervliet
In teêrheid.., Rust – o, wonder-vreemd genucht!
Want alles is bij dag zóó innig niet.

Alle geluid, dat nog van verre sprak,
Verstierf – de wind, de wolken, alles gaat
Al zacht en zachter – alles wordt zoo stil…

En ik weet niet, hoe thans dit hart, zoo zwak,
Dat al zóó moê is, altijd luider slaat,
Altijd maar luider, en niet rusten wil.… Lês fierder

Klaas Bruinsma

It hart mei de wite foet [1]

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh
[Ridderroman út ’e Arthur-syklus, hânskrift earste helte 14e ieu]

*

Yn ’t hof fan kening Arthur wien’
de hearen út elkoarren gien.
Dat haw ik jim hjirfoar ferteld.
No hat ús wier de skiednis meld:
doe kaam in jonkfrou en dêr rûn

5

har nei in lytse wite hûn.
Sa gau’t hja yn it hof oankaam
en kening Arthur dêr fernaam,
doe spriek hja, sa’t har lânsfolk sei:
“Dat God omheech jo seingje mei,

10

omt Hy almachtich is en grut.
Hear kening, harkje nei myn wurd.
Hear ’t útstel ta in weachstik oan:
djip yn in moai grien dal is ’t wâld.… Lês fierder

Ate Grypstra

Ferskrêft

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Ik lies it Liet fan Berga
En fearboat farde fuort
Oer weagen fan myn tinzen
Sa’n fers is mar raar guod

It kriten fan ’e kobben
Wjerlûde yn myn kop
Ik rûkt’ it sâlte wetter
Krych sin oan pikelsop

At ik no winterwaar skriuw
Krij’ jo dan krekt as my
Wer sin oan poeiermolke
Mei slachrjemme derby?… Lês fierder

Jelle Zwart

Merke

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Simmer en
bluisterich de wyn
waait romte.
Romte rûnom
switterich liif.
Waait it sicht oer de
buorden fan wyt bier,
op froulju.

Har foegen skarlúnsk.
En ’t weelderich
brún, heind yn ’t
blommich kleed,
swart ferve hier.

Watte? Do.
Ja, watte. Ho!

Brio, de brêge
farkelest mei
dyn pûn rikke iel
dy frij fan harren skel lûd.

It jûchhei fan
hoeratroela’s.
Old-timers opkommendewei.… Lês fierder