Dat in minske alles ferlieze koe,
safier wie ik net west
Mar ûnder it daksrút
begroete ik de stjerren
en skrok fan myn eigen stim
It wie trije oere nachts
It lûd fan tillevyzje
lytser as de stilte
It tsjuster grutter as it ljocht
Nea dat op my wachte
sels gjin leechte mear… Lês fierder
Myn libben
soe net sûnder
Skylge kinne
dat plak oan
d’oare kant.
Dat rûnom see
harsels, mysels is.
Dreamen op
de kadekant
dy as netten droechje.
Myn boaten
yn de brâning,
ik sjoch net
efterom, mar lis
myn wraksel del.
En fyn yn ’t
helmgers rêst.
Lit wolken driuwe
as ’t skip dat
hûs ta bringt.… Lês fierder
Jûn komt
oer sinne.
As gjin ljocht
mear skynt,
hâldt fêst
doch net út.
Bewarje ’t skimerskynsel
fan wat net is.
Weagje ’t tjuster
as it ljocht
dat gjin is,
doch net út.
Nip de râne
rânerûn de nacht.
Priuw ’t as âlde jenever
ten earsten hieltyd.
Rin de râne rûn
en wachtsje op.
Nim dan slok.
Net troch drinken
dochs te nippen
oan it tsjuster,
wêryn dyn hope,
dyn neuksel
ferburgen lei.
Om’t fjouwer pylders
fan sjippestien, moarns
myld te wachtsjen stean.
Weagje.… Lês fierder
De middei is healwei
de knipperkes dien
‘t is tiid foar tee tsjettelfol
De sliep hat it net ferdreaun
de jacht op doedestiids
dreamen tewekker gelyk
Yn har eagen in simmerjurk
it dûnsjen op freedtejûn en
dernei tútsje op ’e hoeke
En winterdeis swart iis
pronkride op de baan by skimer en
de rook fan waarme poeiermolke
Hja fielde him dwerstroch
syn leaden jas hinne
wylst izer it wetter bruts
De middei is healwei
it dûnsjen hâldt net op
de baan is fan har… Lês fierder
….winter, wen aan dat woord
C.O. Jellema
Slûpendewei wurdt it ekerlân bút
fan wytgrús gluorjend yn de fuorgen
in loft dy’t izich swart
syn fracht oanseit
In heiljacht lit it kreakje
skulpen op ruten en fûgels
te klomsk om har noch
tsjin de wyn te kearen
Myn hûd is net in jas foar de winter
foar skaad hast te tin
stoot dyn swijen
as snie troch de seamen… Lês fierder
Ut in glêzen doarp slacht
diggelskerp it ljocht
hakt swart út de nacht
winken yn ’e eagen kânsleas
Ea in sompich rommelplak
foar promkebeammen no
fol loadsen mei platte
plaatstielen koppen
Ea frij it risseljen en
kreakjen fan popels
no baltende neonmûlen dy’t
mei flamjende one-liners
de kimen oerraze… Lês fierder
as ik myn hân net
beweegd hie
fiter fan myn skoech
net strúst
holle net keard,
ik hie dy net sjoen.
net it read koper
slein mei gloede
fan hertstocht, ’t wie
net byelkoar kommen
wat fruchtber wie,
net werhelle.
it tij fan see
it triljen fan blêd,
gearfallen yn
oersichtlike mominten
it fêsthâlden
fan lok yn wurden.
wylst barren
en dwaan krúslings
troch e-mails
wrâld befleane
hastige minsken
harren tiid benimme.
fyn dan dyn plak
tichtby hûs ûnder
de krúsbeien, wêr’t
krobben mobyl
net eine, dyn klok
stilstiet yn beweging.… Lês fierder