Ik fyn it moai dat Babs Gezelle Meerburg yn har stik oer Tjitte Piebenga yn Farsk 106 besiket om syn dichterskip wat better del te setten as dat se yn Zolang de wind van de wolken waait dien hat. Minder moai is lykwols dat se dêr in nuvere ferdraaiing fan myn essee oer Piebenga syn poëzij foar noadich hat (‘Fergetten pommerant’, Farsk 79), en noch minder moai is dat soks yn in In memoriam foar de dichter stiet.
Neffens Babs soe ik úthâlden hawwe dat resinsinten en literatuerhistoarisy ‘it wurk’ fan Piebenga ‘oer de holle sjoen hawwe’. Nim my net kwea ôf, mar ik hie it net oer ‘it wurk’ — ynklusyf proaza —; ik hie it oer syn poëzij.… Lês fierder