Anne Feddema

Kofjeskoft

logo.ensafh

Bekt lekker dat wurd, om it mar ris taalpopulêr te sizzen. Wêr wol ik no wer hinne? No ja lêzers, in kear wat oer mysels fertelle, as brûker fan deistige genotmiddels. Ut it deiboek fan in konsumint, sis mar, skreaun yn in Dostojevskiaanske grandioaze styl. Dan sil ik sterke bakjes sette moatte foar de konsumint, as dy der al is, dy’t myn wurden ta him nimme sil. Der wie in tiid dat ik net alle dagen – wáát … net iens alle wiken – kofje dronk. Ja, apart genôch, as jonkje fan tolve jier fûn ik it hearlik om jûns in stikje bôle mei snijwoarst te iten en dêr in bakje kofje by te drinken.… Lês fierder

Ineke van der Heide

Frijheid om te kiezen

logo.ensafh

De wurden fan 5 maaie golvje my noch troch de holle. Frijheid, frij om te sizzen watst wolst, frij om te dwaan watst wolst. Frij om te kiezen … wat ik wol.

21 Jier bin ik. Frou, folwoeksen en frij. Doe’t ik 15 jier wie woe ik al frij wêze, de see lonke. Ik nei de seefeartskoalle. En no moat ik it iene wurkstik nei it oare ynleverje, moat ik 6 wiken fan hûs foar staazje, moat ik myn Marcomsertifikaat helje.
Krij it hinne en wer! Frijheid is sels kieze.

ik nim dy frijheid en ik kies derfoar om yn it sicht fan de haven de hiele farderij de rêch ta te kearen.… Lês fierder

Giny Bastiaans

Sa’n dei

logo.ensafh

Oan it natuerpaad dêr’t ik gauris rin stiet in lytse bungalow. Ik ha altyd niget oan de tún dêr. Allegear krûdige planten. Mar ek stinzeplanten as ayttablom, maitiidsblom, jufferkes. Grôtfol, gjin swarte grûn te sjen. Krekt myn tún. Diskear skrok ik. De frou dy’t dêr wennet lei langút tusken de planten. Har grutte bosk griis krolhier lei tusken it blau fan de ferjit-my-net. Se kaam krekt mei de holle omheech en seach my mei skrik yn ’e eagen oan. Ûnhandich besocht se oerein te kommen. Ik rûn op har ta en seach dat har spikerbroek dweiltrochwiet wie.

‘Nee nee,’ snokte se, ‘net wat jo tinke, hear!… Lês fierder

Jemke Visser

Voiteur

logo.ensafh

Dizze earste dagen fan maaie is it algeduerigen oarloch wat de klok slacht. Neist de freeslike hjoeddeiske aktualiteit komt der yn it ramt fan 80 jier befrijing wer fan alles oer de Twadde Wrâldoarloch foarby. Ik lies it resint ferskynde ‘De oorlog in stukjes’, in kar út Parool-Kronkels fan Simon Carmiggelt, gearstald troch syn soan Frank. Ja, fantastysk, wat in masterskip! Mar dat wist ik fansels al. Neist de oare ferhalen, benammen yn ’e kranten, fielt it suver as wiene je derby. Troch de subtile, o sa fyntsjes ferwurde, humor beseffe je boppedat dat it ek doe net allegear kommer en kwel wie en komme sa sûnder erch fleuriger oantinkens nei boppe, sa as dizze:

Nei ús pensjonearring begjin 2000 wiene we yn de lúkse posysje om ek bûten it heechseizoen ris even fuort, faak spontaan en net sa lang.… Lês fierder

Anne Feddema

Alko Zen

logo.ensafh

Syn eagen seagen de keamer, mar it like wol oft der gjin bewustwêzen oan de trieddebedoening efter dy eagen siet. Hiel stadich mar kaam der foarm en ynhâld binnen yn brein en lea fan Lyckele Monsma. De sinne kaam hiel hurd binnen, in ûngenedige bats ljocht dy’t him in fisuele wan bruien joech, de tsjokke reade gerdinen dy’t no op ’e grûn foar it finster fan ’e dakkajút leinen moasten der mar gau wer foar, want de simmer siet der oan te kommen … Jûns langer ljocht en moarns hiel betiid alwer. Hy koe him net heuge hoe’t en wannear’t de gerdinen dêro bedarre wienen.… Lês fierder

Henk van der Veer

Mei

logo.ensafh

 

 

 

Mei

Een nieuwe lente en een nieuw geluid:
Ik wil dat dit lied klinkt als het gefluit,
Dat ik vaak hoorde voor een zomernacht
In een oud stadje, langs de watergracht –

Su lúdt ut begin fan ut groate epos Mei fan de dichter Herman Gorter, dat in maart 1889 ferskeen. Ut is 1 fan’e allerberoemdste dichtregels út’e Nederlaanse literatuur. Klaas Bruinsma kwam in 1998 met de fertaling fan ut fers in ut Frys. De fertaling fan Bruinsma ( In Sneek sêge we altyfd fan Brúnsma, mar dat tersijde) ferskynde in’e Frysk en Frij seary ‘Klassyk’. Earder fersken ‘Béatrys, un marialegende’ en ‘Karel en Elegast, un ridderroman’ fan Klaas Bruinsma.… Lês fierder

Dirkje Brouwer

De himel siet yn it sokkelaad

logo.ensafh

Yn it libben reinde it wolris sa bot dat it dak begûn te lekken, mar troch al dat drippen witst no dat de himel no en dan op besite komt yn dyn eigen hûs.

Datst de himel fynst ast in frjemd lûd hearst en datst dat lûd begjinst op te spoaren. In nuver soarte fan fluitsjen set dyn fuotten yn beweging. Wêr komt dat dochs wei? Do witst seker dat it net fan in fûgel is. Ienkear op ’e sliepkeamer sjochst dat it sokkelaad iepen stiet. Twa earkes stekke derút. Tusken de sokken leit in oprôle kat dy’t fluitsjend snoarket. Fertedere sjochst dernei.… Lês fierder