Tsien jier lyn, desimber 2010, wie ik krekt werom út Berlyn. Ik wie in ryk man. Nee, dit is net it begjin fan myn langferwachte roman. Dit rymt oars al dit earste stik, mar it wurdt ek gjin fers. Goede lêzers, ik hie in flat regele. Ik hie it klearspile: ik soe myn dream foarmjaan kinne yn in wente yn Berlyn. Heal jannewaris 2011 koe ik deryn. (rymt alwer)
Ik wit noch goed dat ik der in wike ompankoeke mei in behoarlik pynlike poat.
In hiel ferfelende ûntstekking, krigen of better sein, ûntstien nei’t ik yn Barcelona, de berch Tibidabo, fia hûnderten trepkes beklommen hie.… Lês fierder

Dit jier fielt foar my (30-11-20), suver al as foarby en dát gefoel sil, nei alle wierskynlikens, hiel wat fan myn lêzers, as dy hiel wat der binne fansels, in nustje is ek wolkom, bekend foarkomme.
Koroana spilet dêr in bysûnder grutte rôl yn, lit dat dúdlik wêze. De Krystsfear begûn foar my al op santjin augustus, de dei dat ik oankaam yn Galway, Ierlân, om mei te dwaan oan Óró. ( lês myn bydragen yn it Ensafh-argyf )
Óró, in ynternasjonaal teäterprojekt, bedoeld foar Galway, Kulturele Haadstêd fan Jeropa, mar dat fanwegen, Covid, ik ymprovisearje mar in bytsje op it beheinde tema, folslein yn it wetter foel, dat ek dêro, genôch te finen is.… Lês fierder