Kollums

Dirkje Brouwer

Ik seach it sân út myn eagen

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Yn de Efteling dûke wy in wykein ûnder yn mearke-eftige sfearen. It is nostalgy foar ús, mar foar ús jongste de alderearste kear. Se sjocht har de eagen út. Yn de hotelkeamer hat se in toverring krigen en magyske inket en dat is al hielendal te gek. Wy laitsje allegearre om Holle Bolle Gijs en de trollekening dy’t in nuver taaltsje praat. It is foar ús pubersoan ek aardich om alles nochris opnij te belibjen, mar no mei syn lytse suske derby. Wy dompelje ús hielendal ûnder yn dizze oare wrâld. Silke fernuveret har dat se Sinteklaas tusken de mearkefigueren sjocht.… Lês fierder

Jemke Visser

Kampearje

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Dêr tink ik hjoed-de-dei gauris oan. Oer alle boegen is it sa folslein tsjinsteld oan wat ús faak út it wrâldbarren wei temjitte komt oan ûnwierhaftigens, oanstellerij, opkloppe wichtigens, beynfloeding of kleare foar-de-gekhâlderij. Fia de media hoege we der neat fan te missen. Fansels tink ik ek dêrby ek oan sa’n NAVO-top. Jonge, jonge, wat in fertoaning!  Moat dat no sa, mei Rutte syn beskamsume sjerpslikkerij, Willem en Maxima harren toanielstikjes, wylst se Trump fansels op in pypfol hawwe en dan ek noch dy syn allerfreeslikste one man show. Giet Poetin oait om lyk? Liedt it, as is it mar in krommeltsje, ta in bettere wrâld, nei mear omtinken en begryp foar inoar?  … Lês fierder

Giny Bastiaans

Fuotbalferstân

Pleatst op
8
logo.ensafh

‘Komt beppe ek te sjen?’ frege Thomas, myn âldste beppesizzer. En hy seach my oan sa’t inkeld hy dat dwaan kin. Krekt itselde as doe’t er in pjut wie. Fol fertrouwen en iepen.

Hy spilet yn it earste fan de fuotbalclub yn syn doarp yn Grinslân. En syn ploech moast fuotbalje tsjin in Fryske klup foar promoasje nei in hegere klasse. Dat gie oan op ’e grins tusken Grinslân en Fryslân. It wie spannend. Net inkeld om de wedstriid mar ek oft der genôch fuotballers wiene foar in alvetal. It doarp is nammentlik sa lyts, dat se mar krekt alve spilers ha foar it earste.… Lês fierder

Jemke Visser

Lêze, help …

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

‘Lêsstress’ hie miskien ek wol kind as titel. Want yn ’e goedichheid, wat komme der in soad boeken út. Je sitte amper middenyn ien, as der binne al wer net te missen nije, ek bûtenlânske.
Dus mar gau te set mei Libris Literatuerpriis ‘Oroppa’?
It begjin ha’k al fêst lêzen, mar it dûzele my al gau en hieltyd mar werom bledderje – wa wie dit ek a wer yn hokker rol – hie’k gau myn nocht fan. It die my wat tinken oan immen dy’t my mei grut entûsjasme fertelt wat troch it tempo en allerhande blomrike details amper te folgjen is.… Lês fierder

Henk van der Veer

Geluksfogel in ut Frys Literatuur Paradys

Pleatst op
2
logo.ensafh

De dagen dat ik kontakt had met skriëvers in ut Frys Letterlaan, lêge al un moai skòft achter mij. Alle weken was der wel eentsje út ut Frys literêr sirkwy wêr’t ik met praatte. Regelmatech sat der un auteur (m/f) bij mij thús. Hast elke avend was der wel un telefoantsje fan un dichter dy’t wat met mij deelde. En regelmatech mocht ik manuskripten, al òf nyt in opdracht fan u nútgever, deurleze en myn oardeel geve: Wel òf nyt útgeve.

De reden dat ut teugenwoardech nyt mear su druk is, is letterlek doadsimpel: Dy skriëvers leve nyt mear, fertrokken naar de Overkant.… Lês fierder

Anne Feddema

Kofjeskoft

Pleatst op
1
logo.ensafh

Bekt lekker dat wurd, om it mar ris taalpopulêr te sizzen. Wêr wol ik no wer hinne? No ja lêzers, in kear wat oer mysels fertelle, as brûker fan deistige genotmiddels. Ut it deiboek fan in konsumint, sis mar, skreaun yn in Dostojevskiaanske grandioaze styl. Dan sil ik sterke bakjes sette moatte foar de konsumint, as dy der al is, dy’t myn wurden ta him nimme sil. Der wie in tiid dat ik net alle dagen – wáát … net iens alle wiken – kofje dronk. Ja, apart genôch, as jonkje fan tolve jier fûn ik it hearlik om jûns in stikje bôle mei snijwoarst te iten en dêr in bakje kofje by te drinken.… Lês fierder

Giny Bastiaans

Sa’n dei

Pleatst op
6
logo.ensafh

Oan it natuerpaad dêr’t ik gauris rin stiet in lytse bungalow. Ik ha altyd niget oan de tún dêr. Allegear krûdige planten. Mar ek stinzeplanten as ayttablom, maitiidsblom, jufferkes. Grôtfol, gjin swarte grûn te sjen. Krekt myn tún. Diskear skrok ik. De frou dy’t dêr wennet lei langút tusken de planten. Har grutte bosk griis krolhier lei tusken it blau fan de ferjit-my-net. Se kaam krekt mei de holle omheech en seach my mei skrik yn ’e eagen oan. Ûnhandich besocht se oerein te kommen. Ik rûn op har ta en seach dat har spikerbroek dweiltrochwiet wie.

‘Nee nee,’ snokte se, ‘net wat jo tinke, hear!… Lês fierder