Myrte Marije Veenbaas

de skatgraver

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

 

 

 

foar de wippers* fan de Hounspolder

ik dol skatten op
fan hege wêzens mei belied
oant ik moksels brek – miskien

spit de earste ljep fan in foarbye maitiid –
de fuotstappen fan in jonkje
dat lâne oare kant sleat
(hy hie bôle mei, priuw de krommels noch)

in gouden ring skaaf ik ta grús
in jongfaam bedobbe it geskink –
se woe him net
dy rike boer mei syn praatsjes

hakje yn it izer fan in rider
de holle dizenich nei in kâlde tocht
ferlear hy syn redens op it fjild

ik graaf tsjin miljarden yn
wat kostet it ferline eins?… Lês fierder

Dirkje Brouwer

Wite kryst

Pleatst op
2
logo.ensafh

Mei krysttiid hearst bysûndere ferhalen. Sa fertelde ús mem dat der in jonge by har yn ’e klasse úteinlik op ’e LOM-skoalle bedarre wie. Hy hie op skoalle by de sprekwurden de foarset: zo wit als … ôfmakke mei… een luier. Ta hilariteit fan ‘e klasse. Ik fûn it krekt kreatyf en hielendal gjin teken fan dommichheid. ‘In ruft is dochs ek wyt,’ oppere ik. Sa bespotlik fûn ik it net.
Us mem luts de skouders op. No ja, dochs op ‘e LOM-skoalle belâne, dy earme Jan. Ach, oare tiden. Der gongen wol mear dingen nuver op skoalle, eartiids. En wylst ik seach nei de rollade wist ik al hokker ferhaal no fan stâl helle waard, want ik haw it al tûzen kear earder heard.… Lês fierder

Giny Bastiaans

Trainde kaakspieren yn it nije jier

Pleatst op
6
logo.ensafh

It binne de lêste dagen fan it jier. Yn de sportskoalle wie it drok fan ’e moarn. Elk woe de krystkilo’s der leafst yn ien moarn wer ôf switte. Want te hearren oan de ferhalen hie elk noflike dagen hân. Tafels fol mei iten en alle bern en pake- en beppesizzers der omhinne. Yn goeie harmony.
Nei de krystferhalen kaam it petear op foarnimmens foar it nije jier. En de sfear op en om de apparaten waard suver wat oerémis. Der waard mear praten en lake as switten. ‘De kaakspieren wurde aardich traind hjoed,’ sei R. de sportskoallehâlder.

In grutte keardel dy’t ik dêr wol faker sjoen en benammen heard hie, stie foar de spegel syn búkje te besjen.… Lês fierder

Anne Feddema

Selsfoarsjennend

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

 

 

 

Hoeden Bûddha
Fan ’e Action
Unferweechlik
Op tsjeppe túntafel
Yn syn skerte blêd
Oranje, read, giel,
Fan bjirk en kornoelje

Ik gean der
Ek by sitten

Bûddhabruorren
Binn’ wy waarm
Gol en rûn
Wekker wurdend yn
Wer in oar sinnefjoer
By no sliepend nachtlampke

Leafde, ljocht
Hoop, mooglikheden
Tinzen dwarrelje
Op weagen hjerst

Ik praat tsjin wat
Hjir groeit en bloeit
As tsjin hûn, kat
Of Pakesizzer
Stim heger as oars
Stim fan myldens
Sêftmoedigens

Reade kornoelje syn
Stâlen binn’ tsjok
Hiel hurd hout
As it ritme
Fan myn dagen
Stadich wurdt
In skonk no en dan
Net wol wat ik wol
Meitsje ik dêrfan
In gongelstôk

Rin ik wer
As in ljip
Yn myn ierdsk
Blomryk Paradys.… Lês fierder

Jelma Knol

Janneke Spoelstra ûndersiket de posysje fan de Fryske dichteres

Pleatst op
3
logo.ensafh

Wêr bliuwe de froulju? is de titel fan Janneke Spoelstra har stúdzje nei de posysje fan de Fryske  dichteressen fan de lêste 35 jier. De ûndertitel is: Ynterviewbondel oer de Fryske literatuer (1988-2023). Dy ûndertitel is my suver te beskieden, krekt as de fermelding fan de auteursnamme (Der stiet op it omkaft net Janneke Spoelstra, mar: Gearstald troch Janneke Spoelstra). Ik fyn dit in yndrukwekkende, erudite stúdzje, grôtfol analyzes, literatuerferwizings nei stúdzjes oer de rol fan de frou yn de literatuer, de posysje yn oare taalgebieten en boppedat moaie, djipdollende ynterviews mei tsien dichteressen. It boek is de opfolger fan myn essee út 1993, ‘Ut syn aerd wei froulik’, de Fryske dichteressen en it misferstân.… Lês fierder

Henk van der Veer

Manderijntsje

Pleatst op
1
logo.ensafh

Tussen geboarte en sterven leit ut leven. De enege sekerheid dy’t un mins bij syn geboarte het, is dat der oait un einde an syn òf har leven komt. Klisjé en nyt su’n bitsje ok. Mar omdat ut klisjé is, sit der ok un allemachtegste groate kern fan waarheid in.

Ut binne twee intieme gebeurtenissen, wêr’t noait hòrdes minsen bij anwesech binne. Teminsten at ut nyt om ekstremen gaat. Nà de geboarte en ut sterven is dat faak wel anders.

Bij un geboarte binne der talrike rituelen en gebrúken. In ut Frys ferskeen in 1984 ut boek met as titel ‘Om ’e wivedei hinne’, met as ondertitel kreambrûkmen yn ’e trije Fryslannen.… Lês fierder