Lomme Schokker

In freedtemoarn yn de bollefjilden

logo.ensafh

In tút, derút en dêr stapt se hinne, de frou fan krekt santich dy’t al de helte fan har jierren mei my troch it libben giet. Yn in fynreade reinjas rint se monter oer it parkeardek nei har earste faksinaasje. Kapusjon oer de holle en har papieren yn ’e hân. It docht my wat om har sa rinnen te sjen. Soks ha ik tsjintwurdich hieltyd faker, samar in ûntroering mei in oanslach yn ’e eagen. Graach smyt ik it op de jierren, mar it kin ek myn muzyk wêze út it USB stickje. I’m sittin’ in the railway station, got a ticket to my destination… homeward bound.Lês fierder

Giny Bastiaans

Habtamu

logo.ensafh

Ik kaam har yn it sintrum fan Burgum tsjin. Wat seach se wyt om ’e snút. Dat wie ek gjin wûnder, se hie har man in pear wike lyn ferlern.
Ik frege hoe’t it mei har gie. Mar dêr joech se gjin antwurd op.
‘It giet net goed mei de partij,’ sei se. ‘Mar ja, dat is gjin nijs. Myn man hat him der dea oan ergere. Hy sei: “Se meitsje it der ek nei. Dat se net mear op ús stimme. Alles is ommers opdoekt. It ombudswurk, fakbûnswurk, de reade roas op 1 maaie. Yn ’e ried sitte gelearde minsken, mei in goed ynkommen.… Lês fierder

Marcel Plaatsman

De reade moanne

logo.ensafh

De moanne moast grut en read wêze, mar ik seach der neat fan. Oare dagen wie de moanne om healwei tsienen goed te sjen, boppe it dak en net foarby de iene beam dy’t tsjin de wyn yn woeksen wie. Mar no net. It wie ljocht genôch om it opskrift op it boerd noch te lêzen, „Vanavond Supermaan – 21:40 op z’n mooist”, en 21:40 wie it, dêr koe it net oan lizze. Ik soe de dyk mar op om nei te gean oft dy moanne wol te sjen wie.
We sieten op Tessel, noch altyd. De wyn, de dyk, de loft en net te folle oars.… Lês fierder

Anne Feddema

Libben fan in keunstner

logo.ensafh

Hjoed is it moandei, 26 april, in strieljend blauwe loft. De keunstner hinget op ‘e bank en skriuwt in kollum. Dan komt him yn ‘t sin dat er de wask ophingje moat en dat moat no barre, oars bliuwt de wask te lang yn ‘e masine sitten en rûke de klean aanst wer net lekker fris. Ik bedoel mar: sa’n begjin…om te koarjen. Hoe húsk wolle je it hawwe?…krije? Miskien wolle de minsken (hokker binne dat nammers?, útsein de oare redaksjeleden) leaver lêze dat ik, foar’t der in stikje bôle nei binnen kin, earst in liter ferheuging fuortwurkje moat. Dat ik healsmoar nei de bakker of supermerk moat en ûnderweis fan alles en noch wat tsjinkom.… Lês fierder

Henk Nijp

City of wat….?

logo.ensafh

Wy befine ús hjoed yn it ‘Gemeentekantoor Leeuwarden’, ja dat gebou by de Aldehou. It is yn de iere maitiid 2021, mar it is kâld, geduerich falle der maartske buien en sa no en dan is it plein foar it gebou oer folslein wyt fan ‘e hagelstiennen dy’t ek noch yn ‘e flecht, yn hechte gearwurking mei de wyn, de ruten dêr tamtearje. It is noch lang gjin maitiid sa as maitiid bedoeld is. Men soe der waarsiik fan wurde.
It is stil yn it gebou, want der hearsket noch hieltiten koroana; dêr sit ek al gjin skot yn.
In protte amtners wurkje thús, meie net iens op it wurk komme en hja ‘zoome’ hiel wat ôf.… Lês fierder

Trevor Scarse

Op fakânsje

logo.ensafh

Wannear’t ik de doar út stap, wurd ik begroete troch hjerstich sinneljocht dat in noflike oranje gloede oer it gehiel útspraat. Mei in pear stappen bin ik op it strân, de weagen skolperje oer it sân. In pear libellen gûnzje om my hinne en kinst de skaden fan fisken yn it wetter sjen. Gean even op de loaie stoel sitten tusken de pompoenen. Dy kinne aanst rispe wurde en omtsjoend wurde yn lantearnen, yn ferskillende soarten en maten en fjouwer kleuren.

Helje it ark út de bûse en doch myn deistige rûntsje oer it eilân. Fossilen út de grûn, appels en ikels út de beammen skodzje en sa no en dan de bisten dy’t hjir wenje dei sizze.… Lês fierder

Cornelis van der Wal

Dichters fan Fryslân en it Vaderland

logo.ensafh

Sûnt 2017 hat ús provinsje in Dichter fan Fryslân en dêrneist hat ek in Fries twa jier lang Dichter des Vaderlands west. Ik jou yn dit stik efkes in koarte yndruk fan de kwaliteit fan de laureaten.

Lit ús úteinsette mei Eeltsje Hettinga, dy’t DFF wie fan 2017 oant 2019. Hettinga liet him kenne as ien dy’t graach ûnderstreekje wol dat er oan de goede kant stiet, polityk en maatskiplik sjoen. It is in saneamde Gutmensch, en dat wol wolris steure yn syn poëzij as DFF, lykas gedichten oer it klimaat, krekt as soe it CO2-gehalte dêrtroch sakje.

Lykwols, syn gedicht Malta – De opblaasde dei, oer de fermoarde sjoernaliste Daphne Caruana Galizia, wie in boppeslach en luts ynternasjonale oandacht.… Lês fierder