Jierren lyn lies ik it boek de Garnalenpelster en no sjoch ik de skriuwster Nilgün Yerli foar my stean. Yn ’e Koonbeurs dy’t der gelokkich noch is. Ik fûn har boek prachtich. Har boek makke my as tiener wizer en bewust fan saken as diskriminaasje. Doetiids prate ik deroer mei ús mem. Dy sei: ‘Och ja, eartiids waard der sein sa smoarch as in Turk. Dat wie doe hiel gewoan. No dogge we dat gelokkich net mear.’ 

Wat Yerli ûnderfûn, ûnderfûn ik ek yn it lyts en mar foar ien kear. It wie doe’t ik in jier as fjirtjin wie, by gym op de middelbere skoalle.… Lês fierder

Einlings – nei ûngefear fyftjin jier – hat de reklame dêr’t Kate Winslet yn seit: ‘you’re worth it’ fet op my krigen. Ik keapje allinnich net de krêm dy’t se oanpriizge, want hokker krêm oft dat is, bin ik wer fergetten. 

Nei’t ik lêsten noch boarstfiedings-bh’s yn myn kleankast ûntduts, wylst myn dochterke yntusken al wer sân jier is, besleat ik mysels te traktearjen op in pear echt moaie nije bh’s. En as ik tink oan echt hiel moaie bh’s dan tink ik oan Marlies Dekkers en dat is allegear wer de skuld fan skriuwster Heleen van Rooyen. Madam Dekkers is nammentlik ‘dintsjes’ mei Van Rooyen en miskien binne se sels wol soulmates yn harren seksuele frijfochtenheid, en dêr ha se in soad oer praat yn de media.… Lês fierder