myn dochter appt my krekt in fideo troch
se is te riden op ’e iisbaan fan doorn
fan ’e kant ôf krij ik it winterbyld te sjen
ridende minsken oaren dy’t opbine
de kamera liedt my de hiele baan oer
moai swart iis bewyskes snie oan ’e rânen
sinneskyn beammen keal tsjin in blauwe loft
tritich sekonden lang prachtige bylden
dy’t my djip reitsje dy’t ik koesterje sil
de iennichste dei eins datst op redens kinst
ik bin út ’e skroeven al ryd ik net mear
hjir yn loenen leit amperoan in flueske
by sterk iis soene wy oerallich wêze
yn de auto op ’e plassen ta sette
om nei de riders de iiswille te sjen
fûl yn sûkelarjemolke te blazen
de âlderwetske winters fan foarhinne
oan ien wei ride mei de oare doarpsbern
ride op it bûtlân it wartensterwiid
ûnder de hege brêge troch de rochsleat
del op ’e krúswetters oer skerpe skossen
oer barten yn it soal fan ’e greft hinne
de lokjende âlde feanen temjitte
dy pettewrâld mei oeral spegelglêd iis
en no tink ik op de ynlikste wize
ek oan avercamp syn winterlânskippen
syn santjinde-iuwske reedrydtafrielen
dy sa yntime wrâld ferlies ik my yn… Lês fierder