Froukje Postma

Grutte earen

logo.ensafh

‘Wêrom kin hy no noait ris nei my lústerje!’ Gûlend jout Marchje har op ’e bank del. Wêrom is har freon sa no en dan sa’n ferskriklike hurk!

Se aait har kat Boris dy’t oprôle yn ’e hoeke fan de bank leit te sliepen. Hy begjint daliks te spinnen. Har triennen dripkje op syn read-oranje hier.

“Gelokkich kinsto wol hiel goed lústerje,’ flústeret sy. ‘En boppedat fertelsto noait wat troch oan in oar.’

Boris iepenet ien each.

‘Ja, duh. Oan wa soe ik it fertelle moatte,’ brommet hy. ‘Dyn freon lústeret alhielendal net nei my.’… Lês fierder

Tsjomme Dijkstra

Poëzij is foar jûns, ynterview mei Cornelis van der Wal

logo.ensafh

Cornelis van der Wal (1956) sil moarn, 14 oktober, op de alfde edysje fan it ynternasjonale poëzyfestival Transpoesie te Brussel út syn wurk foardrage. Dy edysje is op 23 septimber iepene en wurdt op 21 oktober ôfsletten en alle wiken is der in programma.

It evenemint wurdt oars as ferline jier dit jier wer fysyk hâlden. Van der Wal is foar syn meidwaan bliid dat dat wer mooglik is. Hy hat trije dagen útlutsen foar in trip nei Brussel. ,,En it is ek de stêd fan Verlaine en Rimbaud, no?’’

De missy fan Transpoesie is om poëzij yn safolle mooglik ferskillende talen by it publyk te bringen.… Lês fierder

Henk Nijp

Lêste simmerdei

logo.ensafh

Wy ornearren dat wy de simmer hjoed wol útkonfoaie koene. No ja simmer…, mear wat in sneue parody op wat wy wend wiene de lêste jierren. Mar neffens de berjochten soe it noch even wêze dit wykein. It kaam lykwols allegearre wat let op gleed, wysels ek trouwens. It bleau mar griis en dampich. Tsjin middei kaam de sinne der dan dochs wat skruten by mar it fanatykste wie der wol ôf.
Mar dochs …, wy koene moai noch even op C oan om wat boadskippen en om, grif foar de lêste kear fan ’t jier, by see te sjen. Nei alle gedachten wie der noch wol in strântinte iepen en koene wy dêr in ‘broadsje dit of dat’ krije.… Lês fierder

Beart Oosterhaven

‘Keel’, in feest foar ear en each

logo.ensafh

In ‘gewoanere’ eigennamme as Jan de Vries is yn it Nederlânske, Fryske en Biltske taalgebiet suver net te finen. Mar de Biltske ‘sanger-fersyskriver’ mei dy namme kaam koartlyn wól mei in cd-album fan ‘bûtengewoan’ hege kwaliteit: Keel. J.J. Cale in’t Bildts.

J.J. Cale en Eric Clapton

De Amerikaanske sjonger-lietsjesskriuwer en gitarist J.J. Cale waard op 5 desimber 1938 as John Weldon Cale berne yn Oklahoma-City. Hy groeide op yn Tulsa (Oklahoma) en stoar op 26 july 2013 yn La Jolla (Kalifornië). Yn 1971 debutearre er as soloartyst mei it album Naturally. Neitiid folgen oant en mei syn lêste, Roll On (2009), noch 14 studioalbums.… Lês fierder

Lomme Schokker

It tiidrek fan in gedicht

logo.ensafh

Doe’t ik in jier of sechtsjin wie en guon bestimde langsten my wat yn de wei sieten, foarme stadichoan de poëzy in begearich perspektyf yn myn lege jûnen. Ik typte sokke gedichten oer as dizze fan Tjits Peanstra: “Lit ús in hûs fan stilte bouwe, mei muorren fan leafde en in dak fan frede, mei keamers fol blydskip en in tún, in tún mei hwat ljocht en hwat skaed mei hwat sjongende fûgels en in slûgjende kat op it paed.” Sa’n gedicht snapte ik teminsten en de ynhâld wie wat ik nedich hie. Dy multomap mei in legioen oan gedichten haw ik noch.… Lês fierder

Jacobus Q. Smink

koltrui

logo.ensafh

 

 

foar de alfde jirdei freegje ik in koltrui
dan sjochst de strimen net fan it tou
de sisel klapt om de frêle jongesnekke
as er fan de hikke springt yn ’t nije hok

wat in gelok & wat in rare skok brekke
him de lea & behâlde syn geast & siel
& mem seit er ta dat er it nea wer docht
noch dwaan sil wannear dan ek, wier

Hiske de kat is oan it stjerren, se leit
mei de kop it hok út, mei de snút der út
& ferweecht in spastysk smoarch poatsje

se hat foar wat lucht de lêste sike socht
se kin net skjin bliuwe mei in sloppe tonge
ik bin by dy moaie, leave & snoade kat… Lês fierder