Cornelis van der Wal

Simke Kloosterman: De Nije Brieven. In Feuilleton (1)

logo.ensafh

Arjen van Tuinen

Okkerdeis ûntduts Arjen H.P. van Tuinen (1978-2014) – hy waard troch kenners as ien fan de meast ûnthjittende jonge ûndersikers op it mêd fan de Fryske literatuerskiednis sjoen – by frou Radsma fan Twizel in tin steapeltsje brieven fan Simke Kloosterman oan har (doe noch) ferloofde Douwe Kalma. Dizze brieven hiene, sa wie ommers de wil fan Simke, eins ferbaarnd wurde moatten.

Ik lit no Van Tuinen oan it wurd. De teksten binne oernommen fan syn besletten weblog, dat nei syn ynstoarting spitigernôch troch de famylje út ‘e loft helle is. Dat blog wie mar foar in hantsjefol minsken tagonklik.… Lês fierder

Lubbert Jan de Vries

De Ferlosser

logo.ensafh

 

……………………………
Stean net swak

Stean net trochsichtich

Sjoch de hâldster fan it faaiefjoer

It kâlde kring

Sûget it bloed út dyn ieren en de azem út dyn longen. Sûget de triennen út dyn eagen en stekt har kâlde tonge yn dyn mûle. Triuwt de fingers fan har kâlde kloeren troch dyn hûd. Har azem skitteret as iiskristallen yn dyn noastergatten. Wurden hingje kâld yn de loft. Deade snie.

De Duvel

In wytling

Mei swart hier listwurk

Balkaneeske eachopslach poerswart

Kjeld smel mûltsje dat seit: “Ik hâld net fan swakke minsken.”

Wier

Ik stean swak

Ik stean trochsichtich

Myn neaken lichem tekenet skerp skaad op de swarte flier fan de galge fan de Hel.… Lês fierder

Geart Tigchelaar

Geart Tigchelaar yn Denemarken

logo.ensafh

IMG_20160426_083252

http://www.coop-africa.org/nl NL68 SNSB 0906146356 t.n.v. Cycling out of Poverty

Doe’t ik in jier yn Denemarken sitten haw, haw ik in jier lang Deensk leard. Sadwaande kin ik my hjir aardich rêde oangeande de taal. Alle kearen itselde loopke, dat ik ek hjoed wer dien haw mei’t ik yn Horsens wêze moast foar wat dutten en datten. Itselde útsjoch, deselde heuvels, deselde greiden. Alhoewol’t ik it hjir moai fyn en my bêst foarstelle kin dat ik my hjir ea foar in langer skoft nei wenjen sette soe, lokket no benammen wat efter de kime leit. Ik haw ferlet fan hegere heuvels, steiler klimmen en rûgere natoer.… Lês fierder

Geart Tigchelaar

Besprek ‘Een vrouw van ivoor’ fan Johan Veenstra

logo.ensafh

It wûnderlike krusen fan minsken

Johan Veenstra hat mei Een vrouw van ivoor in min ofte mear ferfolch skreaun op syn eardere roman Een brogge van glas (2006). Min ofte mear, om’t de beide boeken ek los faninoar lêzen wurde kinne, sa falt te lêzen op de efterflap. ‘Meensken die in dat boek veurkommen, kommen ok in dit boek veur.’ Neffens my is it wol handich om dy roman lêzen te hawwen, sadat de ferskate relaasjes en ferhâldingen dúdliker binne foar de lêzer.

In neidiel dêrmei is dat de personaazjes yn syn nijste roman al fierhinne útiten binne. Men freget jin net mear sa gau ôf hoe’t it krekt yninoar sit.… Lês fierder

André Looijenga

Ynhâld + Redaksjoneel Ensafh 2, 2016

logo.ensafh

In ‘hy’ komt yn de kunde mei in ‘hjy’, yn it ferhaal ‘Nee, in persoan’ fan de jonge skriuwer Joël Huitema (*1995). In Fryske toerist triuwt in Deen oer de râne fan in klif (in koart ferhaal fan Johannes Beers). De lytse Admiraal Tom Pouce wurdt gemien narre, en der fynt spontane generaasje pleats yn it terpdoarp W. – neffens in nije fertelling fan Rink van der Velde-laureaat Anne Feddema.

Lês hjir fierder (pdf)… Lês fierder