Edwin de Groot

Dûbel gefoel

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

By útjouwerij Venus is yn 2007 de gedichtebondel Ieneach Kening ferskynd. Mei gedichten fan Jelle Kaspersma en tekeningen fan Gerrit Cnossen. Kaspersma hat yntusken in aardich nustje gedichtebondels útbrocht en yn in stikmannich dêrfan sit de kombo fan yllustraasjes en gedichten.

Copyright: Gerrit Cnossen/Utjouwerij Venus (2007)

No kinne dy twa keunstfoarmen inoar hiel bêst oanfolje, ferdjipje, neam it mar. It slagge my lykwols net om echt in relaasje tusken byld en wurd te finen. It fernuvere my dan net en lês yn de parse dat de tekenings fan Cnossen en de poëzy fan Kaspersma neat mei mekoar te krijen hawwe soenen. Yn in ynterview mei Sietse de Vries yn de LC (5-10-2007) seit Kaspersma dat der gjin relaasje is tusken de gedichten en de tekeningen.… Lês fierder

Rein de Lange

Soms

Pleatst op
logo.ensafh

soms

soms lústerje ik út myn drokke libben
nei bekende fuotstappen op it hiem
ús heit komt wer de keamer yn
wy fûstkje sa as we altyd dienen

‘hoe giet it mei de bern,’ freget er
en ik sis: ‘goed, se wurde al grut’
hy knikt mei swijende blik
syn eagen stoarje nei in leechte

inkele minuten sitte we stil
neist elkoar, krekt as doe
wy ha gjin wurden nedich

‘ik moat wer fuort soan.’ en ik
begryp syn driuwfear, de dea
kin gjin momint mear sûnder him… Lês fierder

Andries Miedema

Heinrich Heine oerset (III)

Pleatst op
logo.ensafh

Der Asra

Täglich ging die wûnderschöne
Sultanstochter auf und nieder
Um die abendzeit am Springbrunn,
wo die weiszen Wasser plätschern.

Täglich stand der junge Sklave
Um die Abendzeit am Springbrunn,
Wo die weiszen Wasser plätschern;
Täglich ward er bleich und bleicher.

Eines abends trat die Fürstin
Auf ihn zu mit raschen worten:
Deinen Namen will ich wissen,
Deine Heimat, deine Schippschaft!

Und der Sklave sprach: Ich heisze
Mohamet, ich bin aus Yemmen,
Und mein Stamm sind jene Asra,
Welche sterben, wenn sie lieben.

Heinrich Heine

út: ‘Ich weiss nicht was soll es bedeuten’, Den Haag/Antwerpen, 1956

De Asra

Alle dagen rûn dy skat
fan in sultansdochter del,
yn ’e jûntiid, by de wel
dêr’t it wite wetter spat.… Lês fierder

Eric Hoekstra

In Fries yn Afghanistan 3.4

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Dy’t God leagenet, ûntkent it bestean fan moraal en fatsoen, is minder as in bist, en fertsjinnet de kwellingen en de dea.
 

Wolno, 12 fan sokke westerlingen makken har no ree om Afghanistan te ‘helpen’. Op syn bêst wiene se in bytsje oekumenysk kristlik en op it slimst wiene se yndie ûnleauwige hûnen. Yn in grutte wolke moude sette de piloat it fleantúch oan ’e grûn. De syddoar fan it fleantúch gie iepen. De waarmte sloech har as in tekken te mjitte. Aldergeloks wie it in droege waarmte, gjin fochtige. Gjin ljedder diskear. De mannen makken sels de sprong nei ûnderen ta; yn tsjinst fan it leger joegen se har nei ûnderen ta, nei ûnderen dêr’t de sinne it sân yn brân sette as wie dit de hel sels.… Lês fierder

Anke-Marije Piebenga

Errata In Memoriam Tjitte Piebenga

Pleatst op
1
logo.ensafh

Babs Gezelle Meerburg hat in protte flyt dien op it In Memoriam fan ús heit.
Spitigernôch sitte der in pear bonkjes yn. De frou yn It Lyk wurdt oantaest hyt fan Anke, dat dat wie nét de namme fan de earste frou. Us mem, Hannah Ludwig, wie sjoernaliste by Het Vrije Volk, doe’t sy ús heit kennen learde. Underwizeres hat sy nea west, wól wethâlder en Steatelid.

En wat Myn sêftgrien famke oanbelanget: ik wol gjin krityk hawwe op jo opfetting fan dizze fersebondel. Jo binne fan betinken dat it in lofsang op de muze is. Ek moai hear. En soks mei fansels.… Lês fierder

Abe de Vries

Falske start op in ferkeard plak

Pleatst op
2
logo.ensafh

Ik fyn it moai dat Babs Gezelle Meerburg yn har stik oer Tjitte Piebenga yn Farsk 106 besiket om syn dichterskip wat better del te setten as dat se yn Zolang de wind van de wolken waait dien hat. Minder moai is lykwols dat se dêr in nuvere ferdraaiing fan myn essee oer Piebenga syn poëzij foar noadich hat (‘Fergetten pommerant’, Farsk 79), en noch minder moai is dat soks yn in In memoriam foar de dichter stiet.

Neffens Babs soe ik úthâlden hawwe dat resinsinten en literatuerhistoarisy ‘it wurk’ fan Piebenga ‘oer de holle sjoen hawwe’. Nim my net kwea ôf, mar ik hie it net oer ‘it wurk’ — ynklusyf proaza —; ik hie it oer syn poëzij.… Lês fierder

Babs Gezelle Meerburg

In Duit yn it Ponkje. In Memoriam Tjitte Piebenga

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

In warber man
Piebenga wurdt op 12 augustus 1935 berne te Frjentsjer. Fanwege ‘politike sitewaasjes’, sa’t er sels skriuwt (bio- en bibliografysk oersjoch, Tresoar) – wennet er fan 1945 oant 1947 by syn omke Douwe Tamminga en muoike Sjouk te Snits. Yn Frjentsjer docht er de MULO, yn Ljouwert de Rykskweek en Mariënburg.

Yn 1951 debutearret er yn De stiennen Man. Dêrnei (1953) skriuwt er bernetoaniel De reis nei de glêsberch. Yn 1957 sjocht de bibliofile útjefte Sonnetten van de smalle waan it ljocht. In jier letter ferskynt Fersen foar Marida. It komt út yn de Reiddomprige by Utjowerij Laverman, spesjaal bedoeld foar jonge Fryske dichters.… Lês fierder