seit de jonge yn de rolstoel
syn heit fuorret him in iisko
wat soe sa’n jonge tinke

wat binne we fijn fuort heit
ik woe dat ik dy sizze koe
hoe heech at myn need is

aanst rint de giele miich
my by de skonken del
it is in waarm gefoel

mar nei in skoft begjint it
te jûkjen en te stjonken
fielt it kâlder

as it sitroeniis
datst my mei lytse leppels
ynjitst tige dankewol hear

of soe er filosofearje
dat de ierde om de sinne draait
it ljocht yn in spektrum te skieden is

raande iiskodrippen falle troch swiertekrêft
enerzjy en massa itselde binne
of dat it hyt is ûnder de tekken

de jonge mâlbeart wakker
syn heit seit
dat hy genietet

Huuuuhh seit de jonge nochris
as woe er eat dúdlik meitsje
sjoch dêr rint in swarte kat

ik tink dat it in dichter is… Lês fierder