Piter Boersma

Ynhâld + Redaksjoneel Ensafh 1, 2018

logo.ensafh

It earste artikel yn it earste nûmer fan dit jier is it besprek fan De nacht fan Mare, de nijste roman fan Willem Schoorstra. Dat foaroansetten fan it besprek fan in proazawurk is bedoeld as statement. Yn it lêste nûmer fan 2017, it nûmer mei as tema Baskelân, yn it stik ‘In Baskysk-Frysk petear’ fan Eneko Aizpurua en André Looijenga seit de lêstneamde: ‘As orizjinele Fryske literatuer relevant bliuwe wol (of wurde wol), moat dy djipgravender wurde – sawol yntelliginter as ûnderhâldender wurde. Benammen jildt dat foar it proaza yn it Frysk. Ik fyn dat op dit stuit mar in bytsje Fryske romanskriuwers echt in koartswilige, nijsgjirrige styl hawwe.… Lês fierder

Beart Oosterhaven

Op ’e ferfryskjende toer: nije cd’s fan Gerard Rinsma en Onno Loonstra

logo.ensafh

It liket wol as is it meitsjen fan Frysktalige wjergaders (covers) fan ynternasjonaal en nasjonaal bekende (pop)lieten op ’t stuit in hype ûnder artysten yn Fryslân. Der stiet wér in album mei lieten fan Leonard Cohen yn it Frysk op priemmen en Grytsje Melchers, better bekend as sjongeres Grytz fan it duo Grytz en Grize, en oaren binne dwaande mei in cd fol, troch Kees de Wolf ferfryske, lieten fan Boudewijn de Groot. Ein ferline jier kamen al twa albums út, dêr’t ek net te min oarmans wurk dat foar de gelegenheid ‘eigen’ makke is op stiet, nammentlik It sûzjen fan ’e stilte fan Gerard & Grace en Earste simmer mei dy fan Onno Loonstra.… Lês fierder

Duo von Däniken

Unyk multykultureel gearwurkingsprojekt LF2018

logo.ensafh

Yn it ramt fan Kulturele Haadstêd 2018 wiene de ferneamde Tibetaanske goeroe Sogyal Baklama en syn jongste soan ferline wike yn Fryslân foar in geheim konsert, tegearre mei de slachwurkers en it koar fan it NNO. Sietse Prûmsma wurke ek oan it konsert mei, Prûmsma makke fûgellûden, sa’t allinnich hy dat kin. Koartsein: in unyk konsert, dêr’t Duo von Däniken opnamen fan makke hat.

Lês fierder

Ydwine van der Veen

Ald kammeraat

logo.ensafh

In kluzener wie er net, mar sûnt syn pensjonearring kaam Willem van Gelre wol minder bûten. Syn dochter hie sein dat er syn hoal útkomme moast. ‘Heit moat mear kontakt meitsje.’ It hoal wie de souderromte dêr’t syn buro stie. In frij tsjustere romte dy’t de hiele boppeferdjipping omfette fan de âlde gernierswente. Wat die er dêr de hiele dei? Strune op ynternet, e-mails beäntwurdzje, boeken lêze en krantsje. As syn dochter derop stie dat er him alle dagen in healoere te kuierjen sette, luts er in fiis gesicht. It flakke lân, de blauwe klaai, de hurde wyn, it stie Willem net oan.… Lês fierder