Jemke Visser

Sis it mar …

Pleatst op
Reagearje
logo.ensafh

Wat…? No, der is genôch wat om antwurden freget. Kin ek mei AI, mar is dat oan te rieden? Ast witte wolst hoe’tst boerekoal klear meitsje moast krijst reedlik adekwate ynstruksje. Mar neffens guon dokters kinst der ek terjochte mei in ûntrêstigjend read plakje op ’e earm dat wat jûket en sels ek mei psychyske noeden. Soks oan Musk en konsorten tabetrouwe? Dêr ha ik wol flink wat twivels oer.
Mar dêrbûten is der alle dagen wol wat dat ferbjustering tewei bringt, fariearjend fan ‘se dogge mar’ oant ‘hoe kin dit yn ’e goedichheid’.
Foarbylden? By ’t soad! Foar alle nasjonale en miskien noch wol mear ynternasjonale ûnheil hast oan ien kollum lang net genôch.… Lês fierder

Giny Bastiaans

Twa listen fan hjoed

Pleatst op
9
logo.ensafh

Ik wie hjoed yn ’e tún dwaande om alle deade en âlde blommen op te rêden. Dat gie earlik sein betiden wat te mâl. Oars gean ik der altyd hiel foarsichtich mei om, mar diskear siet my wat yn it paad en skuorde ik al te fûl op dy earme planten om. Och och, dy kinne der dochs ek neat oan dwaan dat it sa’n binde is yn ’e wrâld. No wer dy bommen yn it Midden-Easten. Jakkes noch ta.
Oerbuorfrou stuts de dyk oer en sei: ‘Wat is it wat yn ’e wrâld, net buorfrou?’
Ik fertelde wat ik krekt yn ’e krante lêzen hie.… Lês fierder

Dirkje Brouwer

Sa Nederlânsk as in tulp

Pleatst op
2
logo.ensafh

Jierren lyn lies ik it boek de Garnalenpelster en no sjoch ik de skriuwster Nilgün Yerli foar my stean. Yn ’e Koonbeurs dy’t der gelokkich noch is. Ik fûn har boek prachtich. Har boek makke my as tiener wizer en bewust fan saken as diskriminaasje. Doetiids prate ik deroer mei ús mem. Dy sei: ‘Och ja, eartiids waard der sein sa smoarch as in Turk. Dat wie doe hiel gewoan. No dogge we dat gelokkich net mear.’ 

Wat Yerli ûnderfûn, ûnderfûn ik ek yn it lyts en mar foar ien kear. It wie doe’t ik in jier as fjirtjin wie, by gym op de middelbere skoalle.… Lês fierder

Jordi Llavina / Syds Wiersma / Ignasi Ripoll

Un matrimoni / In houlik

Pleatst op
1
logo.ensafh

 

Un matrimoni

L’home és enterramorts;
la dona, llevadora.
Han fet créixer cinc fills.
A cap no el va assistir sa mare
– que s’escarrassava a parir.
Tots dos esperen
que cap dels nois
no requereixi mai
els oficis del pare.

Amb totes dues mans compon la dona
un clot ben ample: un bressol buit.
Hi podria dormir sencer un nadó.

Amb la paleta pastosa de guix,
el pare, un cop més, segella una tomba.
No es fa càrrec que allà dins, rere el marbre,
hi pugui cabre res de tan gegant
com el cosset d’un nen parant la fosca.

Ut: Diari d’un setembrista (2007)

In houlik

De man is deagraver;
de frou, baakster.… Lês fierder