skrollend seach ik alles
kaam my foarby
dat ik in sket winne koe
mar man wat moat ik dermei
boartsjend yn de grutte wrâldtún
nûget my mei in breder wurdend medias res
elke stap tichter by
tik ik dûbele punt
oanhellingstekens sitearjend
drink klisjees út lekke termoskanne
myn kramtriedburo efternei… Lês fierder
It Kadoboek fan Swalk 2015 is De Ferjilder fan Marten Toonder yn de oersetting fan Harke Bremer en Jarich Hoekstra. Tankewol. Ik haw my dêr in oere tige mei fermakke, sa’t ik dat altiten doch mei de wurken fan Bremer en Hoekstra. Op de bekende boartlike en fernimstige wize is it argayske Bommeltaaltsje oerset yn geef Frysk, yn in idioom dat foar 1940 noch húsriem wie yn beskate rûnten. Moai fan de Bommelútjeften yn oblongformaat is ek dat de kostlike tekeningen justjes wat grutter binne as yn de âlde Bezige Bij-paperbacks. En it jout pommeranten as Dijsselbloem (of syn foarljochter) werris de kâns om in ferdivedearjend foaropwurdsje te skriuwen.… Lês fierder
Kin jo lytse poppe net sliepe? Spylje dan dit leave sankje mar ris ôf…
Klik op ‘e foto
De romans fan Sjieuwe Borger falle op troch de gewoane minsken mei gewoane doelen en misjes. Gjin machtige kontininten wurde ûntdutsen, gjin eksistinsjele ekstremen wurde ferkend. Gjin bûtenierdske útstapkes wurde oangean, of it moast al wêze fia geastferromjende middelen. Dat Borgers eardere romans allegearre yn it akademyske fermidden spilen, sa’t de efterflap fan Eksamenjier suggerearret, is in fersin fan inkelde letters, – it giet om in alkoholysk miljeu. Sa ek de fierde roman, Eksamenjier, dy’t in klupke lêstejiers gymnasiasten en ateneumklanten folget. Net har hegere sosjaalekonomyske status, mei de dêrby hearende gruttere drankkonsumpsje, meitsje harren spesjaal. Dat docht harren minsklikheid dy’t Borger, mei syn oanhâldend optimistyske minskbyld en mei licht ferwizen nei de humanist Catullus, yn al syn teatraliteit delset.… Lês fierder
De Gangesiggen hearden it, Willegods
Triomf, doe’t alles ynnimmend Bacchus kaam
De Induskant út wei, mei hill’ge
Wyn út ’e sliep de folken puonnend.
O puon, jim dichters! puon út ’e slomme ek,
Dy’t no noch sliepe, jou ús de wetten, jou
Us libben, win, heroën! jim dochs
Ha it feroveringsrjocht, as Bacchus.
Oersetting: Piter Boersma
An unsre groszen Dichter
Des Ganges Ufer hörten des Freudengotts
Triumph, als allerobernd vom Indus her
Der junge Bacchus kam, mit heil’gem
Weine vom Schlafe die Völker weckend.
O weckt, ihr Dichter! Weckt sie vom Schlummer auch,
Die jetzt noch schlafen, gebt die Gesetze, gebt
Uns Leben, siegt, Heroen!… Lês fierder
Besprek as deldwarreljende jiske fan Ate Grypstra
Ate Grypstra hat yn de perioade fan 2012 oant it begjin fan 2014 doarpsdichter – Grypstra betitelet himsels as Wâlddichter – fan Achtkarspelen west. Nei de ein fan syn amtsperioade is der in lyts dichtbondeltsje ferskynd mei as titel: as deldwarreljende jiske: Wâldsangen en doarpsgedichten.
as deldwarreljende jiske
Om ferskate redenen sil der net botte djip yngien wurde op de gedichten sels. It boekje is net te besetten. It is eins hast allegearre gelegenheidspoëzije en dat jout it wat partikuliers, al steane der guon gedichten yn dy’t yn in mear algemiene kontekst (lês: tydskriften) publisearre binne.… Lês fierder
Snein 23 augustus waard de nije bondel fan Sytse Jansma presintearre op de Willem Barentszwerf fan Harns. It is in twatalige bondel mei as titel: ‘as nomaden yn tinten teplak / als nomaden in tenten terecht’ en in útjefte fan útjouwerij Afûk. Yn dizze bondel ferkent Jansma de grins tusken it libben sels en de poëzy. It stjoerende karakter fan taal wurdt bleatlein. It filmke ‘it jonge hea / het jonge hooi’ komt út dizze bondel.
